അശഹരി അഖ്‌ഈദാ

തൗഹീദിനെ നമുക്ക് മൂന്നായി തരംതിരിക്കാം

 1.തൗഹീദ് റുബൂബിയ്യ
 2.തൗഹീദുൽ ഉലൂഹിയ്യ
3.തൗഹീദ് അസ്മാഹ് വ സിഫാത്

അതിൽ തൗഹീദ് അസ്മാഹ് വ സിഫാത്  നാം ചർച്ച ചെയ്യുന്നത്

അതിൻറെ പ്രത്യേകത, അല്ലാഹുവും റസൂലും എങ്ങിനെയാണോ പറഞ്ഞുതന്നത് അത് നാം സ്ഥിരപ്പെടുത്തുക

അല്ലാഹുവും റസൂലും സ്ഥിരപ്പെടുത്തിയത് എന്താണോ അത് നാം സ്ഥിരപ്പെടുത്തുക. അല്ലാഹുവും റസൂലും എന്താണ് നിഷേധിച്ചത് അത് നിഷേധിക്കുക .

അല്ലാഹുവിൻറെ നാമങ്ങൾ എങ്ങിനെ ജനങ്ങൾക്ക് പറഞ്ഞു കൊടുക്കണം എന്ന വിഷയത്തിൽ പല ഗ്രൂപ്പുകളായി മാറി
 1 ജഹ്മികൾ :
അല്ലാഹുവിടെ നാമങ്ങൾ  മൊത്തത്തിൽ നിഷേധിച്ചവർ ആണ് ജഹ്മികൾ
ജഹമു ബിനു സഫ്വാൻ എന്ന പിഴച്ച വ്യക്തിയിലേക്ക് ചേർക്കപ്പെടുന്ന വിഭാഗമാണ് ജഹ്മികൾ
2 മുഹതസിലാ:

അല്ലാഹുവിൻറെ മിക്ക ഗുണങ്ങളും നിഷേധിച്ചു കളഞ്ഞു വിഭാഗമാണ് മുഹതസിലാ
3.ആഷ്അരി കൾ: സലഫുകളുടെ അഖ്‌ഈഥ കു വിരുദ്ധമായ ധാരാളം അഭിപ്രായങ്ങൾ പറഞ്ഞ വിഭാഗമാണ് ആഷ്അരി കൾ

ഈ വിഷയം തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ ഉണ്ടായ കാരണം

കേരളത്തിലെ ബഹുഭൂരിപക്ഷം ആളുകളും ആഷ്അരി കൾ ആണ്
അവർ തസവ്വുഫ് ന്ടെ ആളുകളാണ് .
അവരുടെ അഖ്‌ഈഥ
ആഷ്അരി മതുരിധി അഖ്‌ഈഥ ആണ് .
 അഹ്ലുസ്സുന്നത്തി വളരെ അടുത്ത വിഭാഗമാണ് ആഷ്അരികൾ
ഷാഫി കൾ
 അധികവും ആഷ്അരി കളും
ഹനഫികൾ  അധികവും മാതുരീതികളും  ആയിരിക്കും

ഹസൻ ബസരി റഹ്മ മുല്ലായുടെ സദസ്സിൽ ഒരു ചർച്ച വന്നു
 വൻ ദോഷം ചെയ്ത ഒരു മുസ്ലിം അയാൾ ഇസ്ലാമിനെ വൃത്തത്തിൽ നിന്ന് പുറത്തു പോയോ?  എന്ന് ഒരു ചർച്ച

 ഖവാരിജുകള് വിശ്വാസപ്രകാരം വൻ ദോഷം ചെയ്തവർ കാഫിറുകൾ ആയി മാറി
 അതിൻറെ ഒരു അപകടം മൊത്തത്തിൽ മുർത്താദ്
ന്ടെ  നിയമങ്ങളാണ് അവന് ബാധകം  അയാളുടെ രക്തം ഹലാൽ ആണ്
അതായത് തൻറെ സഹോദരനായ മുസ്ലീമിനെ വധിക്കാൻ ഉള്ള എളുപ്പ മാർഗ്ഗം.

ഇബ്നു തൈമിയ പറഞ്ഞു ഭൗതിക ലോകത്തെ ഏറ്റവും വലിയ അപകടം ഖവാരിജുകളുടെ  അപകടം  ആണ്.
അതായത് കഹ്ബ യെക്കാൾ മഹത്വമേറിയ താണ് ഒരു മുസ്ലിമിൻറെ രക്തം എന്ന് പഠിപ്പിക്കുന്ന ദീനുൽ ഇസ്ലാം, ഹവാരിജുകൾ മുസ്ലിമിൻറെ രക്തത്തിന് യാതൊരു വിലയും കൽപ്പിക്കുന്നില്ല .
ചോദ്യം വന്നപ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന് ശിഷ്യനായ വാസലി ബ്നു അതാഹ്  എടുത്തുചാടി പറഞ്ഞു,
 അദ്ദേഹം കാഫിറും എല്ലാ മുസ്ലിമും അല്ല രണ്ടിനെയും ഇടയിലാണ്. പരലോകത്ത് അദ്ദേഹം കാഫിറാണ് .
എന്നാൽ യാഥാർത്ഥ്യം അദ്ദേഹം ഇസ്ലാമിൽ നിന്ന് പുറത്ത് പോകുന്നില്ല. മുഹമിന് ആണ് അദ്ദേഹത്തിന് ഈമാൻ അനുസരിച്ച് മുഹമിന് ആണ്
വൻ ദോഷം ചെയ്തത്കൊണ്ട് അദ്ദേഹം ഫാസിഖ് ആണ്.
 പരലോകത്ത് അയാൾക്ക് ഒരു പക്ഷേ പൊറുത്തു കൊടുത്തേക്കാം
 വാസില് ബ്നു അത്വാഹ്  പിന്തിരിഞ്ഞു പോയി

അദ്ദേഹത്തിൻറെ അനുയായികളാണ് മുഹതസിലാ
 പിന്നീട് ഒരുപാട് വിഷയങ്ങളിൽ അഭിപ്രായ വ്യത്യാസമുണ്ടായി
അവർ വിശ്വാസകാര്യങ്ങൾ തത്വശാസ്ത്രത്തിൽ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് പഠിക്കുന്നത്.

 അബ്ബാസിയ ഖിലാഫത്ത് കാലത്ത് അറിവിൻറെ ശാഖകൾ വികസിക്കാൻ വേണ്ടി ഖലീഫ ഒരു വിഡ്ഢിത്തം ചെയ്തു.

 എത്രയോ ഗ്രിക് ഗ്രന്ധങ്ങൾ ഇസ്ലാമിക രാജ്യത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്ന തർജ്ജമ ചെയ്യാൻ പറഞ്ഞു.

 ആളുകൾ തർജുമ ചെയ്തു പഠിക്കാൻ തുടങ്ങി .
തത്വശാസ്ത്രം ഒരു ലഹരിയാണ്

അതിൽ ബുദ്ധിപരമായ തർക്കങ്ങളും തിയറികളും ആണ് .
അതിൽ ആകൃഷ്ടരായി ചില പണ്ഡിതന്മാർ ഇസ്ലാമിക കാര്യങ്ങൾ തത്വശാസ്ത്രത്തിന്ടെ
അടിസ്ഥാനത്തിൽ പറഞ്ഞു കൊടുക്കാൻ തുടങ്ങി .
അതിൻറെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ എഴുതാൻ തുടങ്ങി .
അതിൽ ഏറ്റവും ശ്രദ്ധ പുലർത്തി ഒരു വിഭാഗമാണ് മുഹതസിലാ.
അല്ലാഹുവിനെ സ്ഥിരപ്പെട്ട പല ഗുണങ്ങളും നിഷേധിക്കാൻ തുടങ്ങി .

അല്ലാഹുവിൻറെ ഇരുകൈകളും വിശാലമാണ് എന്നതിന് അവർ ദുർവ്യാഖ്യാനം ചെയ്തു. അഹ്ലുസ്സുന്നയുടെ വിശ്വാസം അല്ലാഹുവിൻറെ ഇരുകൈകളും യഥാർത്ഥ കൈകളാണ് അതിനെ നാം വളച്ചൊടിക്കാൻ പാടില്ല
മുഹതസിലാ വിഭാഗം അഖ്‌ഈഥയും  തത്വശാസ്ത്രവും കൂട്ടിക്കുഴച്ച് ഒരു പുതിയ ശാസ്ത്രം ഉണ്ടാക്കി

അതിൻറെ പേരാണ് ഇൽമുൽ കലാം എന്ന്
 പറയുന്നത് അവരുടെ വീക്ഷണത്തിൽ അല്ലാഹുവിൻറെ കൈ, കാഴ്ച ,കേൾവി, എന്നൊക്കെ പറയുമ്പോൾ  സൃഷ്ടികളുമായി നാം സാദൃശ്യപ്പെടു തുകയാണ് അതുകൊണ്ട് ഈ ഗുണങ്ങൾ അവർ നിഷേധിക്കുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്. അല്ലാഹുവിൻറെ കൈ എന്നതുകൊണ്ട് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത് അല്ലാഹുവിൻറെ ഖുദ്റത്ത് ആണ്
എന്നു പറഞ്ഞു .
നിഹ്മത്തു ആണ് എന്നും പറഞ്ഞു
അല്ലാഹുവിൻറെ സ്ഥിരപ്പെട്ട നാമങ്ങളും ഗുണങ്ങളും അവർ നിഷേധിച്ചു
അവരുടെ പണ്ഡിതന്മാരിൽ നിന്ന് പഠിച്ച വ്യക്തിയാണ് ഇമാം അബുൽ ഹസൻ അൽ അശ്അരി
അശഹരിഎന്നത്  യമനിലെ  ഗോത്ര പേരാണ്.
 അദ്ദേഹത്തിൻറെ കുടുംബ കുലം അവസാനിക്കുന്നത് സഹാബി അബൂമൂസൽ അശ്അരി ലേക്കാണ് .

അബുൽ ഹസൻ അൽ അശ്അരി 40 വയസ്സുവരെ മുഹതസിലാ  പണ്ഡിതന്മാരുടെ അടുക്കലാണ് അഖ്‌ഈഥ പഠിച്ചത്
40 വയസ്സിനു ശേഷം അദ്ദേഹം മാറി ചിന്തിക്കാൻ തുടങ്ങി അഹ്ലുസുന്ന വൽ ജമാഅത്ത് ഗ്രന്ഥങ്ങൾ പഠിക്കാൻ തുടങ്ങി. അതിനുശേഷം ജനങ്ങളിൽ നിന്ന് വിട്ടുനിന്നു
അതിനുശേഷം അദ്ദേഹം വന്ന് അഹ്ലുസുന്ന വൽ ജമാഅത്ത് അഖ്‌ഈഥ  പ്രഖ്യാപിക്കുകയും ചെയ്തു
അബു അലി അൽജുബ്ബഹി പോലെ വലിയവലിയ മുഹതസിലാ  പണ്ഡിതന്മാരുടെ ശിഷ്യന്മാർ ശിഷ്യനായിരുന്നു
അഹ്മദ് ബിൻ ഹമ്പൽ എന്നെപ്പോലുള്ള പണ്ഡിതന്മാരുടെ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ അദ്ദേഹം പിന്നീട് പഠിച്ചു അങ്ങനെയാണ് അദ്ദേഹം പല ഗ്രന്ഥങ്ങളും എഴുതിയിട്ടുള്ളത് .


അവസാനം അദ്ദേഹം സലഫു സ്വാലിഹീങ്ങളുടെ അഖ്‌ഈഥ  ലേക്ക് പൂർണമായും പ്രവേശിച്ചു.
അങ്ങിനെയാണ് അദ്ദേഹം തൻറെ അവസാനത്തെ ഗ്രന്ഥമായ

അൽ  ഇബാന ആൻ ഉസൂലി ദിയാന

എന്ന ഗ്രന്ഥം എഴുതുന്നത്.
ഇമാം അഹ്മദ് ബിൻ ഹമ്പൽ ഉൾക്കൊണ്ട അഖിഈദ യാണ് യഥാർത്ഥ അഖിഈദ എന്ന് അദ്ദേഹം പ്രഖ്യാപിച്ചു രേഖപ്പെടുത്തി

 ഇമാം അബുൽ ഹസൻ കിതാബുൽ ഇബാന  യിൽ രേഖ പ്പെടുത്തിയത് അല്ല ഇപ്പോൾ ആശഹരികൾ വച്ചു പുലർത്തുന്ന ആദർശം
അല്ലാഹുവിൻറെ എല്ലാ സിഫാത്തുകൾ ഞാൻ സ്ഥിരപ്പെടുത്തുന്നു ഉണ്ട് എന്ന് അദ്ദേഹം സ്വിഫാത്തുകൾ എണ്ണി പറയുന്നു .

സലഫി അഖ്‌ഈഥ
യും അശഹരി അഖ്‌ഈഥ യും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം .

ഇത് ഒരു വലിയ വിഷയമാണ്
ധാരാളം തിസീസുകൾ ഈ വിഷയത്തിൽ സമർപ്പിക്കപ്പെട്ട ഉണ്ട്

 ഇമാം അഹ്മദ് ബിൻ ഹമ്പൽ ന്ടെ  കാലത്ത് ജഹമികൾ, മുഅ്തസിലകൾ എന്നിവരുടെ വിശ്വാസം, ഖുർആൻ അല്ലാഹുവിൻറെ കലാം അല്ല സൃഷ്ടിയാണ് എന്നതാണ്
കാരണം സംസാരം എന്നത്‌
 സൃഷ്ടികളുടെ സവിശേഷതയാണ്.
 അത് അല്ലാഹുവിന് ഉണ്ട് എന്ന് പറയൽ അല്ലാഹുവിനെ സൃഷ്ടികളുമായി സാദൃശ്യപ്പെടുത്തൽ ആയി.
 അപ്പോൾ ഖുർആൻ അല്ലാഹുവിൻറെ സൃഷ്‌ടിയായ കലാമാണ് എന്നവർ പറഞ്ഞു. അല്ലാഹു സംസാരതെ സൃഷ്ടിച്ചു മുഹമ്മദ് നബികു  ഇറക്കി കൊടുത്തു എന്നവർ വാദിച്ചു
എന്നാൽ യഥാർത്ഥം അല്ലാഹുവിൻറെ കലാം എന്നത് അല്ലാഹുവിൻറെ സിഫത്‌ താണ് അല്ലാഹുവിൻറെ കലാം എന്നത് അല്ലാഹുവിൻറെ സൃഷ്ടിയാണ് എന്ന് പറഞ്ഞാൽ  അള്ളാഹു സൃഷ്ടിയാണ് എന്ന് പറയുന്നതിന് തുല്യമാണ്. അതാണ് ഇതിനന്ടെ അപകടം .
പൂർവ്വകാല പണ്ഡിതൻമാർ പറഞ്ഞിരുന്നു  , ജഹ്മികൾ കാഫിറുകൾ ളാണ് എന്ന് പക്ഷേ വ്യക്തികളെ കാഫിർ ആകാൻ പാടില്ല ചില നിബന്ധനയും ഉപാധികളും അടിസ്ഥാനത്തിലല്ലാതെ

ആ കാലഘട്ടത്തിൽ ജീവിച്ച ജന്മികളെ ഇമ്മാമം അഹ്മദ് ബ്നു ഹാംബൽ കാഫർ ആക്കിയിട്ടില്ല

അദ്ദേഹത്തിൻറെ കാലഘട്ടത്തിൽ അദ്ദേഹം ഖലീഫ വേണ്ടി പ്രാർത്ഥിച്ചിരുന്നു അവരുടെ കൂടെ ഹജ്ജിന് പോയിരുന്നു അവരുടെ കൂടെ ജമാഅത്തിൽ പങ്കെടുത്തിരുന്നു ജിഹാദിൽ പങ്കെടുത്തിരുന്നു അവർക്കുവേണ്ടി പ്രാർത്ഥിച്ചിരുന്നു
 കാഫിറാക്കൽ പണ്ഡിതന്മാർ ചെയ്യേണ്ട കാര്യമാണ്
വളരെ ഗൗരവപ്പെട്ട വിഷയമാണ് ബിദ്അത്തുകാരുടെ  പിന്നിൽ നമസ്കരിക്കാമോ എന്ന്തിനു തെളിവ് പിടിച്ചത് ഈ സംഭവമാണ് അദ്ദേഹം ഉദ്ധരിച്ച ഒരു പ്രധാനപ്പെട്ട ന്യായീകരണം അതാണ്


അദ്ദേഹം 40 വയസ്സുവരെ മുഹതസിലാ ആയിരുന്നു ഇബ്നുകസീർ ഇമാം അബുൽ ഹസൻ തങ്ങളുടെ 3  അവസ്ഥകൾ രേഖപ്പെടുത്തുന്നു.
 ഒന്ന് അദ്ദേഹം പൂർണമായും മുഹതസിലാ ആയിരുന്നു
മുഹതസിലഅഖ്‌ഈഥ :
1. വൻ പാപം ചെയ്തവർ മുസ്ലിം ആവുകയില്ല എന്നാൽ കാഫിറും അല്ല
 എന്നാൽ നരകത്തിൽ നിത്യവാസികളായിരിക്കും 2.പാപികളായഭരണാധികാരികൾക്കെതിരെ തിരിയണം
3.ഖുർആൻ അല്ലാഹുവിൻറെ സൃഷ്ടിയാണ്

അശഹരി  വിഭാഗത്തിൽപ്പെട്ടവർ  മുഹതസിലകാരുടെ പല വാദങ്ങളും ഉള്ളവർ ആണ്.
രണ്ടാമത്തെ അവസ്ഥ ഏഴ് സിഫാത്തുകൾ സ്ഥിരപ്പെടുത്തുക ബാക്കി തഹവീൽ ചെയ്യുക

അതായത് അർത്ഥം തന്നെ മാറ്റി പറയുക

ഏഴ് സിഫാത്തുകൾ
 1. ജീവൻ
2.അറിവ്
3.കഴിവ്
4.ഉദ്ദേശം
 5 കേൾവി
6 കാഴ്ച
 7 സംസാരം
 ബാക്കി സിഫത്തുകൾ ദുർ വ്യാഖ്യാനിക്കുക
 ബാഹ്യാർത്ഥം  കൊടുക്കാതെ വേറെ അർത്ഥം കൊടുക്കുക
 മൂന്നാമത്തെ ഘട്ടം എല്ലാ സിഫാത്തുകൾ സ്ഥിരപ്പെടുത്തുക സലഫു സ്വാലിഹീങ്ങളുടെ പാതയിൽ ഉറച്ചു കൊണ്ട് എല്ലാ സിഫാത്ത് സ്ഥിരപ്പെടുത്തുക. ഖേദകരമെന്ന് പറയട്ടെ അശരീരികൾ സ്ഥിരപ്പെടുത്തുന്ന രണ്ടാമത്തെ നിലപാടാണ്
സിഫത്തുൽ അഖിലിയ
 അതായത് ബുദ്ധികൊണ്ട് സ്ഥിരപ്പെടുത്താൻ കഴിയുന്ന സിഫാത്തുകൾ ഏഴ് സിഫാത്തുകൾ സ്ഥിരപ്പെടുത്തുക അവർക്ക് പ്രമാണമല്ല ഖുർആനും ഹദീസും അല്ല പ്രധാനം അവരുടെ അടിസ്ഥാനം ബുദ്ധിയാണ് അവരുടെ തത്വം ബുദ്ധിയും പ്രമാണവും വൈരുദ്ധ്യം തോന്നിയാൽ ബുദ്ധിയാണ് പ്രാധാന്യം കൊടുക്കേണ്ടത് .
ഇതാണ് ഹദീസ് നിഷേധികൾ വരാനുള്ള കാരണം ബുദ്ധിക്ക് നിരക്കാത്ത തു വന്നുകഴിഞ്ഞാൽ ഒന്നുകിൽ
 നിഷേധിക്കുക അല്ലെങ്കിൽ ദുർവ്യാഖ്യാനം ചെയ്യുക

അതിൻറെ അപകടം ഖുർആനിനെയും ഹദീസുകളെയും ബാഹ്യ അർത്ഥം പറയാൻ ഖുഫർ ആണ് എന്ന് വരെ ചില പണ്ഡിതന്മാർ എത്തി

 അതുകൊണ്ടാണ് ഇമാം ഷാഫി അമ്പലി മുതലായ അഹ്‌ലുസ്സുന്നയുടെ കിബാറുൽ  ഉലമാക്കൾ നിങ്ങളിൽ ഇല്മുൽ  കലാമിൻറെ പിന്നാലെ പോകരുത് എന്ന് പറഞ്ഞത്

 ഇൽമുൽ കലാം ഇതിൽ ആരെങ്കിലും പെട്ടാൽ അവൻ പിഴച്ചു പോകും

 പിൽക്കാലത്ത് ഇമാം അബുൽ ഹസൻ ലേക്ക് ചേർത്തി പറയുന്ന ആശഹരികൾ
യഥാർത്ഥത്തിൽ ആശഹരി കൽ അല്ല .ഇമാം അബുൽ ഹസൻ അശ്അരി  അൽ ഇബാന  എന്ന കിത്താബിൽ ചിട്ടപ്പെടുത്തിയത് യും ഇന്നത്തെ ശ
ആശഹരികളും  തമ്മിൽ ഒരുപാട് അന്തരമുണ്ട് ഇമാം അബുൽ ഹസൻ  വളരെ കൃത്യമായി രേഖപ്പെടുത്തിയതാണ് .അല്ലാഹുവിൻറെ ഇസ്തിവാഹ്  സ്ഥിരപ്പെടുത്തണം എന്നത്
മുഹതസിലാ വിഭാഗത്തെ അനുകരിച്ചു കൊണ്ട് ആശഹരികൾ പറയും അല്ലാഹുവിടെ  യദ് يد എന്നതിന് , النعمة القدرة القوة എന്നൊക്കെ ആണ് അർഥം പറയുക
الاستواء  എന്നതിന് അർഥം ഇസ്താവല എന്നാണ് .

ഇൽമുൽ കലാമിൻറെ ആളുകൾ ചിന്തിച്ചു, അല്ലാഹു അർഷിന്റെ  മുകളിൽ ആരോഹണം ചെയ്തു എന്നു പറയുമ്പോൾ ഒരു സ്ഥാനത്തു നിന്ന് വേറൊരു സ്ഥലത്തേക്ക്  പോകണം അത് സൃഷ്ടികളോട് സാദൃശ്യപ്പെടുത്തൽ ആയി അപ്പോൾ ഈ വാക്ക് അല്ലാഹു പറഞ്ഞത് അങ്ങനെയല്ല എന്ന് അവർ ദുർവ്യാഖ്യാനിച്ചു .

അതിനു വേറെ അർത്ഥം നൽകി

അല്ലാഹു ഹർഷിനെ കീഴടക്കി എന്ന അർത്ഥം കൊടുത്തു

അപ്പോൾ അല്ലാഹു അർഷിന്റെ നെ കീഴടക്കി എന്ന് പറയുമ്പോൾ അഹ്ലുസ്സുന്ന അതിനു മറുപടി പറഞ്ഞു അതിൽ ഒരുപാട് അപകടങ്ങൾ ഉണ്ട്.
  കീഴടക്കി എന്നു പറയുമ്പോൾ അർശ് അല്ലാഹുവിൻറെ പിടുത്തത്തിൽ അല്ലായിരുന്നു  പിന്നീട് അതിനെ കീഴടക്കി അതിനുശേഷമാണ് അത് വഴങ്ങിയത് എന്ന് വിചാരിക്കും

അന്ന് മുഹതസിലാ വിഭാഗം എന്ത് നിലപാടാണ് സ്വീകരിച്ചത്, അത് തന്നെയാണ് ഇന്ന് അശഹരി കളും പറയുന്നത് .

തഫ്സീർ റാസി പോലുള്ള തഫ്സീർ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ അശഹരി അഖ്‌ഈഥ  അടിസ്ഥാനത്തിൽ ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ ഗ്രന്ഥമാണ്

അതിലൊക്കെ ഇസ്തിവാഹ്  എന്നതിൻറെ അർത്ഥം ഇസ്താവല ,
 യാദ് ,  കൈ എന്നതിനർത്ഥം അല്ലാഹുവിൻറെ യഥാർത്ഥ കൈ അല്ല  മറിച്ച് അല്ലാഹുവിൻറെ കഴിവാണ് കുതിറത്താണ്

അന്ന് തന്നെ അഹ്ലുസ്സുന്ന പണ്ഡിതന്മാർ മറുപടി നൽകി

എൻറെ ഇരു കൈകൾ കൊണ്ട് ഞാൻ സൃഷ്ടിച്ചുണ്ടാക്കിയ ആദമിന് നീ എന്തുകൊണ്ട് സുജൂദ് ചെയ്യുന്നില്ല, എന്താണ് നിന്നെ തടസ്സപ്പെടുത്തുന്നത്, എന്ന ചോദ്യം
 ഇവിടെ അല്ലാഹു എൻറെ ഇരുകൈകൾകൊണ്ടും എന്നു പറഞ്ഞു
ഇവിടെ മുഹതസിലാ  കാരും അശഹരി കളും  അതിനു കഴിവ് എന്ന അർത്ഥം കൊടുത്തു. അപ്പോൾ എൻറെ ഇരു കഴിവുകൾ കൊണ്ടും ഇരു അനുഗ്രഹങ്ങൾ കൊണ്ടും എന്നർത്ഥം ,

കൊടുക്കുകയാണെങ്കിൽ അള്ളാഹുവിന് കഴിവുകൾ രണ്ടേ ഉള്ളൂ അനുഗ്രഹങ്ങൾ രണ്ടേ ഉള്ളൂ എന്ന അബദ്ധ വിശ്വാസം കടന്നുവരും .

അങ്ങിനെ അബദ്ധജഡിലമായ ഒരു അഖീദ യാണ് ഇത്

അശഹരി  ഇമാമിൻറെ മൂന്നാമത്തെ ഘട്ടം :

ഈ ഘട്ടം ആണ് അഹ്‌ലുസ്സുന്നയുടെ ഏറ്റവും യോജിച്ച ഘട്ടം

അതുകൊണ്ടാണ് അഹ്‌ലുസ്സുന്നയുടെ ഇമാമീങ്ങൾ ഇമാം അബുൽ ഹസൻ അശ്അരി ആദരിക്കുകയും ബഹുമാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് .

അല്ലാഹുവിൻറെ യത്‍ എന്ന് പറഞ്ഞാൽ അല്ലാഹുവിൻറെ കഴിവാണ് കണ്ണ് എന്ന സിഫാത്ത് കാഴ്ചയാണ് .

അശരീരികൾ സ്ഥിരപ്പെടുത്തുന്ന സിഫാത്തുകൾ യുടെ പേര് സിഫത്തുൽ അഖിലിയ  എന്നാണ് ഈ 7 സിഫാത്തുകൾ അല്ലാത്ത സിഫാത്തുകൾ ഒന്നുകിൽ അവർ ദുർവ്യാഖ്യാനം ചെയ്യും



അല്ലെങ്കിൽ തഫ്ഹീള് ചെയ്യും.
 അതായത് സിഫാത്തുകൾ യുടെ അർത്ഥം അല്ലാഹുവിനു മാത്രമേ അറിയൂ അത് പൂർണമായി അല്ലാഹു വിട്ടുകൊടുക്കുക. കേൾക്കുന്നവർ വിചാരിച്ചു പോകും ഇതു നല്ല അഖ്‌ഈഥ യാണെന്ന്

പൂർണ്ണമായും അല്ലാഹു വിട്ടുകൊടുക്കുക അതിൻറെ അർത്ഥം അല്ലാഹുവിനു മാത്രമേ അറിയൂ എന്നാൽ ഇതിൽ വലിയൊരു അപകടം ഉണ്ട്.
സലഫു സ്വാലിഹീങ്ങളുടെ നേതാവായ മുഹമ്മദ് നബി സ്വല്ലല്ലാഹു അലൈഹിവസല്ലമ കു  പോലും സിഫാത്തുകൾ അർത്ഥം അറിഞ്ഞിട്ടില്ല. ഖുർആൻറെ വലിയൊരുഭാഗം ഇത്  മായി ബന്ധപ്പെട്ട കാര്യമാണ് അതിൻറെ അർത്ഥം മുഹമ്മദ് നബി സല്ലല്ലാഹു അലൈഹി വസല്ലമ പോലും അറിയില്ല ഖുർആനിൻറെ വലിയൊരു വിഭാഗത്തിന് അർത്ഥം പോലും മുഹമ്മദ് നബിക്ക് അറിയില്ല എന്ന് വരുന്നു

അല്ലാഹുവിൻറെ ഖുർആനിൽ അർത്ഥശൂന്യമായ വാക്കുകൾ ആണ് പഠിപ്പിച്ചത് എന്ന് പറയേണ്ടിവരും

അല്ലാഹു തആല അവനെക്കുറിച്ച് പരിചയപ്പെടുത്തുമ്പോൾ സൃഷ്ടികൾ വന്ന പറയുകയാണ് അതൊന്നും അല്ല ഉദ്ദേശിക്കുന്നത് അവരുടെ ഉദ്ദേശം ഇങ്ങനെയാണ് എന്ന് പറയാനുള്ള അവകാശം സൃഷ്ടിക്കില്ല. ഇതെല്ലാം അവരുടെ ബുദ്ധി കൊണ്ട് ആണ് വന്നത്.
 ഇമാം റാസിയുടെ പുസ്തകമുണ്ട്

അസാസു തഖദീസ് ഫീ ഇല്മുൽ കാലം   അതിൽ അദ്ദേഹം പറയുകയാണ്

ദലാഇലുല് നഖ്‌ലിയ്യയും ദലാഇലുൽ അഖിലിയെയും കൂട്ടിമുട്ടിയാൽ പ്രധാനം ബുദ്ധി കൊടുക്കണം ബുദ്ധിക്ക് മുൻഗണന കൊടുക്കണം എന്നാണ് പറയുന്നത് .അതിന് അദ്ദേഹം പത്തോളം തെളിവുകൾ ന്യായീകരണങ്ങൾ വച്ചുകൊണ്ട് അദ്ദേഹം സ്ഥാപിക്കുന്നുണ്ട്
.
അതിനെല്ലാം ഗണിക്കുന്നു ഇബ്നുതൈമിയ

ബുദ്ധിയും പ്രമാണവും തമ്മിൽ യാതൊരു വൈരുധ്യവും ഇല്ല  , ദര്ഹു താഹാര്ദ്ധി അഖിലി വന്ന ഖിൽ
  9 വാളങ്ങൾ അടങ്ങിയ പുസ്തകമാണ് ഇൽമുൽ കലാമിൻറെ വലിയ വലിയ പണ്ഡിതന്മാർക്ക് ഉള്ള ഗണന മാണിത്
 ഫക്രുദ്ദീന് റാസി
 അബൂ ഹാമിദിൽ ഗസാലി സൈഫുദ്ദീൻ ഹാമിധി പോലെയുള്ള വലിയ പണ്ഡിതന്മാർക്ക് ഉള്ള ഗാനമാണിത്

അള്ളാഹു താഹാല അവന്ടെ വിശുദ്ധ ഗ്രന്ഥത്തിൽ ഉദ്ധരിച്ച സിഫാത് അവയുടെ ബാഹ്യഅർത്ഥം നല്കണം ഹഖ്‌ഈഖി യായ അർഥം നൽകാൻ പാടില്ല , ളാഹിർ നെ വിട്ടു മജാസി യിലേക്ക് ഒരിക്കലും പോകാൻ പാടില്ല .

നമ്മൾ കിതാബുൽ ഇബാന  ഉദ്ധരിക്കുമ്പോൾ സമസ്ത ക്കാരായ ആളുകൾ കിതാബുൽ ഇബാന  ഉദ്ധരിക്കാൻ  പാടില്ല അതിൽ വഹാബികൾ തിരിമറി  നടത്തിയിട്ടുണ്ട് എന്ന് പറയാറുണ്ട് , 

അങ്ങനെ പറയുകയാണെങ്കിൽ

 ഇതേ വിഷയം അഹ്‌ലുസുന്ന പണ്ഡിതന്മാർ ഉദ്ധരിച്ചിട്ടുണ്ട് 

ഒന്ന് അബൂ ജാഫർ ഇബ്നു ജരീര് ത്വബരി

 അദ്ദേഹം എഴുതിയ ഗ്രന്ഥമാണ് അതബഷീർ  ഫീ മഹാലിമു ദീൻ 

 ഇത് അഖ്‌ഈഥ  ഗ്രന്ഥമാണ് .അദ്ദേഹം അതിൽ സിഫാത്തുകൾ ഒക്കെ ഉദ്ധരിച്ച ശേഷം സിഫാത്തുകളുടെ  വിഷയത്തിൽ നാം സ്വീകരിക്കേണ്ട നിലപാട് എന്ത് എന്നു ചോദ്യമായി അവതരിപ്പിക്കുന്നു.

ഇവിടെ ഒരാൾ ചോദിക്കുകയാണ് , 

താങ്കൾ ഉദ്ധരിച്ച ഈ സിഫാത്തുകൾ അർത്ഥ ങ്ങളെ സംബന്ധിച്ച് എന്താണ് സവാബായ കൗല്

 അതായത് കിതാബിലും സുന്നത്തിലും വന്ന ഈ വാക്കുകളുടെ അർത്ഥങ്ങൾ സംബന്ധിച്ച് നമ്മൾ എന്ത് നിലപാട് സ്വീകരിക്കണം

 നമ്മുടെ ചോദിച്ചാൽ എന്താണ് നിൻറെ മറുപടി 

മറുപടി : 

നമ്മുടെ പക്കൽ സവാബ് ആയ കൗല് 

സിഫത്തുകളുടെ ഹഖ്‌ഹീഖത്തു കൾ നാം സ്ഥിരപ്പെടുതണം 

സൃഷ്ടികളുമായി സാദൃശ്യ പെടുത്താൻ പാടില്ല 

ഇവിടെ സിഫാത്തുകളുടെ  മഹാനി  معان  സംബന്ധിച്ചാണ് ചോദ്യം  അല്ലാതെ പദത്തിൻറ  ബാഹ്യാമായ 

 അർത്ഥം സ്ഥിരപ്പെടുത്തണം എന്നല്ല 

ഇലാഹു ആണ് എന്ന് വിശ്വാസം

عَنْ أَبِي وَاقِدٍ اللَّيْثِيِّ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَمَّا خَرَجَ إِلَى خَيْبَرَ مَرَّ بِشَجَرَةٍ لِلْمُشْرِكِينَ يُقَالُ لَهَا ذَاتُ أَنْوَاطٍ يُعَلِّقُونَ عَلَيْهَا أَسْلِحَتَهُمْ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ اجْعَلْ لَنَا ذَاتَ أَنْوَاطٍ كَمَا لَهُمْ ذَاتُ أَنْوَاطٍ ‏.‏ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ سُبْحَانَ اللَّهِ هَذَا كَمَا قَالَ قَوْمُ مُوسَى ‏:‏ ‏‏)جْعَلْ لَنَا إِلَهًا كَمَا لَهُمْ آلِهَةٌ ‏( وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَتَرْكَبُنَّ سُنَّةَ مَنْ كَانَ قَبْلَكُمْ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ ‏.‏ وَأَبُو وَاقِدٍ اللَّيْثِيُّ اسْمُهُ الْحَارِثُ بْنُ عَوْفٍ ‏.‏ وَفِي الْبَابِ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ وَأَبِي هُرَيْرَةَ ‏.


📚 അബൂ വാഖിദില്ലൈഥി(റ) യിൽനിന്നും നിവേദനം. അദ്ദേഹം പറയുകയാണ്‌:  "ഞങ്ങൾ റസൂൽ(സ) യോടൊപ്പം ഹുനൈനിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു.  ഞങ്ങൾ കുഫ്റിൽനിന്നും അടുത്ത കാലത്ത് ഇസ്‌ലാമിലേക്ക് വന്നവരായിരുന്നു.   ബഹുദൈവ വിശ്വാസികൾക്ക്‌ ഒരു മരമുണ്ടായിരുന്നു.   ദാതുഅൻവാത്ത് എന്നാണതറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്.   പുണ്യം കിട്ടാനായി അവരതിന്റെ അടുത്തിരിക്കുകയും അതിന്മേൽ ആയുധങ്ങൾ കൊളുത്തിടുകയും ചെയ്യാറുണ്ടായിരുന്നു.  അങ്ങനെ ഒരു മരത്തിന്റെ അടുത്തെത്തിയപ്പോൾ ഞങ്ങൾ പറഞ്ഞു: അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതരെ, അവർക്കുള്ളതുപോലെ ഞങ്ങൾക്കും ഒരു ദാതുഅൻവാത്ത് നിശ്ചയിച്ചു തരിക.  ഉടനെ റസൂൽ(സ) പറഞ്ഞു.  അല്ലാഹു അക്ബർ! (ദുഷിച്ച) പാരമ്പര്യമാണത്.  തീർച്ച, എന്റെ ആത്മാവ് ആരുടെ കയ്യിലാണോ അവൻ തന്നെ സത്യം; നിങ്ങൾ ഈ പറഞ്ഞിട്ടുള്ളത് ഇസ്രാഈല്യർ മൂസ നബിയോട് പറഞ്ഞതുപോലുള്ള ഒരു വാക്കാണ്‌!! അവർ മൂസാനബിയോടു പറഞ്ഞു:  ("ഇവർക്ക് ആരാധിക്കാൻ ചില ഇലാഹുള്ളതുപോലെ ഞങ്ങൾക്കും താങ്കൾ ഒരു ഇലാഹിനെ നിശയിച്ചു തരിക").  നിശ്ചയം, നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ പൂർവികരുടെ പാത പിന്തുടരുക തന്നെചെയ്യും.”
(തിർമിദി: 2180)

ഇനി മൂസ നബിയുടെ  ജനതയുടെ ഇലാഹ് എന്താണ് എന്ന് നമുക്ക് നോകാം 


ذَلِكَ : ( قَالُوا يَا مُوسَى اجْعَلْ لَنَا إِلَهًا ) أَيْ : مِثَالًا نَعْبُدُهُ ( كَمَا لَهُمْ آلِهَةٌ ) وَلَمْ يَكُنْ ذَلِكَ شَكًّا مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ فِي وَحْدَانِيَّةِ اللَّهِ ، وَإِنَّمَا مَعْنَاهُ : اجْعَلْ لَنَا شَيْئًا نُعَظِّمُهُ وَنَتَقَرَّبُ بِتَعْظِيمِهِ إِلَى اللَّهِ - عَزَّ وَجَلَّ - وَظَنُّوا أَنَّ ذَلِكَ لَا يَضُرُّ الدِّيَانَةَ وَكَانَ ذَلِكَ لِشِدَّةِ جَهْلِهِمْ . ( قَالَ ) مُوسَى ( إِنَّكُمْ قَوْمٌ تَجْهَلُونَ ) عَظَمَةَ اللَّهِ .

നങ്ങൾ അതിനെ ആദരിക്കുകയും ആ ആദരവ് കൊണ്ട് അല്ലാഹുവിലേക് അടുക്കുകയും ചെയ്യും .....

ഇവിടെ ആരാധനാ അല്ല പറയുന്നത് ആദരവ് ആണ്.

ഇനി ശിർക്ക്‌  വരാൻ ഇലാഹ് ആക്കണം എന്നുണ്ടോ ? 


ഇമാം റാസി

ഇവിടെ ഇമാം റാസി :
 (فإن فعلت فإنك إذا من الظالمين)
"നീ അങ്ങിനെ ചെയ്യുകയാണ് എങ്കിൽ നിശ്ചയമായും നീ അക്രമികളിൽ പെട്ട് പോകും"
ഈ ആയതിന്റെ തഫ്സീറിൽ ഇവിടെ മുകളിൽ ദുഹ എന്നതിനു ഇമാം റാസി  വ്യത്യക്തമാകുന്നു
അതുകൊണ്ടു അർത്ഥമാക്കുന്നത് " നീ അങ്ങിനെ ജോലിയിൽ ഏർപെട്ടാൽ
ഒരു ഉപകരത്തെ അവിശ്യപ്പെട്ടുകൊണ്ടു (ഇവിടെ ആരാധിച്ചു കൊണ്ട് എന്ന് അല്ല റാസി പറയുന്നത് ഇലാഹ് ആണെന്ന് വിശ്വസിച്ചുകൊണ്ടു എന്നും അല്ല പറയുന്നത്)ഉപദ്രവത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷ തേടികൊണ്ടു അള്ളാഹു അല്ലാത്തവരിൽ നിന്ന് അപ്പോൾ നിശ്ചയമായും നീ അക്രമികളിൽ പെട്ട് പോകും "

ഇവിടെ റബ്ബ് ആണെന്ന് വിശ്വസിക്കണം എന്നില്ല , ഇലാഹ് ആണെന്ന് വിശ്വസിക്കണം എന്നില്ല

ثُمَّ قالَ في آخِرِ الآيَةِ: ﴿فَإنْ فَعَلْتَ فَإنَّكَ إذًا مِنَ الظّالِمِينَ﴾ يَعْنِي لَوِ اشْتَغَلْتَ بِطَلَبِ المَنفَعَةِ والمَضَرَّةِ مِن غَيْرِ اللَّهِ فَأنْتَ مِنَ الظّالِمِينَ؛ لِأنَّ الظُّلْمَ عِبارَةٌ عَنْ وضْعِ الشَّيْءِ في غَيْرِ مَوْضِعِهِ، فَإذا كانَ ما سِوى الحَقِّ مَعْزُولًا عَنِ التَّصَرُّفِ كانَتْ إضافَةُ التَّصَرُّفِ إلى ما سِوى الحَقِّ وضْعًا لِلشَّيْءِ في غَيْرِ مَوْضِعِهِ فَيَكُونُ ظُلْمً

മദ്‌ഹബ് ഇമാമിങ്ങളുടെ വീക്ഷണം

ഇസ്‌ലാമിക ലോകത്ത്‌ വൈജ്ഞാനികമായ നിരവധി സംഭാവനകൾ നൽകിയ മഹാൻമാരാണ്‌ മദ്‌ഹബിന്റെ ഇമാമുകളായി അറിയപ്പെടുന്ന ഇമാം അബൂഹനീഫ‌, ഇമാം മാലിക്‌‌, ഇമാം ശാഫിഈ‌, ഇമാം അഹ്‌മദ്‌ ബ്‌നു ഹമ്പൽ‌ رحمهم الله എന്നീ പണ്ഡിത ശ്രേഷ്ഠർ. എന്നാൽ അവരൊന്നും തങ്ങളുടെ അഭിപ്രായങ്ങളെ ഒരു മദ്‌ഹബായി പ്രഖ്യാപിച്ച്‌ സമൂഹത്തെ ഏൽപിച്ച്‌ പോയവരല്ല. മറിച്ച്‌ പിൽകാലത്ത്‌ തങ്ങളുടെ ചില ശിഷ്യൻമാരും അനുയായികളുമാണ്‌ അവരുടെ പേരിൽ മദ്‌ഹബുകൾ ആവിഷ്കരിച്ചത്‌.

മദ്‌ഹബിന്റെ ഇമാമുകൾ തങ്ങളെ തഖ്‌ലീദ്‌ ചെയ്യണമെന്ന പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടോ? 

നാലു ഇമാമുമാരില്‍ ആരുംതന്നെ ആളുകളോട്  തങ്ങൾ പറയുന്നത് മതത്തിന്റെ അവസാന വാക്കാണെന്നോ, തങ്ങളെ തെളിവു നോക്കാതെ അന്ധമായി അനുകരിക്കണമെന്നോ (തഖ്‌ലീദ്‌) പറഞ്ഞിട്ടില്ല.  അവര്‍ ആളുകളെ ഖുര്‍ആനിലേക്കും സുന്നത്തിലേക്കും ക്ഷണിക്കുകയും, ഇസ്‌ലാമിക ഗ്രന്ഥങ്ങള്‍ വിശദീകരിക്കുകയും, കര്‍മ്മ ശാസ്ത്രത്തിലെ പൊതു തത്വങ്ങള്‍ വിശദീകരിക്കുകയും , ചില വിഷയങ്ങള്‍ തെളിവിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ വിശദീകരിക്കുകയുമാണ് ചെയ്തിട്ടുള്ളത്.  ജനങ്ങള്‍ അവരോട് ചോദിച്ചതനുസരിച്ച് അവര്‍ ഫത്വവയും പുറപ്പെടുവിച്ചിട്ടുണ്ട്. അതെല്ലാം ഖുര്‍ആനില്‍ നിന്നും സുന്നത്തില്‍ നിന്നുമുള്ള തെളിവുകളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ്. ആളുകളോട് തങ്ങളുടെ നിലപാടുകളെ അന്ധമായി പിന്‍പറ്റുവാന്‍ നിര്‍ദ്ദേശിച്ചിട്ടില്ലെന്ന് മാത്രമല്ല,  തങ്ങൾ മതകാര്യത്തിൽ പൂർണ്ണരല്ലെന്നും തങ്ങൾ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾക്ക്‌ വിരുദ്ധമായി നബിയുടെ(സ്വ) സ്വഹീഹായ ഹദീസുകൾ കിട്ടിയാൽ തങ്ങളുടെ അഭിപ്രായങ്ങളെ മാറ്റിവെച്ച്‌. നബിയുടെ വാക്കുകളിലേക്ക്‌ മടങ്ങണമെന്നും അവർ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.  

ഇമാം അബൂഹനീഫ (റഹി) പറഞ്ഞു:D

إذا قلت قولا يخالف كتاب الله تعالى وخبر الرسول صلى الله عليه وسلم فاتركوا قولي

അല്ലാഹുവിന്റെ ഖുര്‍ആനിനും, നബി(സ)യുടെ ഹദീസിനും എതിരായി ഒരുവാക്ക് ഞാന്‍ (ഇമാം അബൂഹനീഫ) പറഞ്ഞാല്‍, എന്റെ വാക്കിനെ നിങ്ങള്‍ വിട്ടുകളയുക. (അല്‍ ഈഖാള് പേജ്: 50)

لا يحل لأحد أن يأخذ بقولنا ما لم يعلم من أين أخذناه

എവിടെനിന്നാണ് നാം തെളിവു സ്വീകരിച്ചത് എന്നറിയാതെ നമ്മുടെ വാക്കുകള്‍ സ്വീകരിക്കല്‍ ഒരാള്‍ക്കും അനുവദനീയമല്ല. (അല്‍ ബഹ്‌റുര്‍ റാഇഖ് 6/293, ഇഅ്‌ലാമുല്‍ മുവഖിഈന്‍ 2/309)

ഇമാം മാലിക് (റഹി) പറഞ്ഞു:

إنما أنا بشر أخطئ وأصيب فانظروا في رأيي فكل ما وافق الكتاب والسنة فخذوه وكل ما لم يوافق الكتاب والسنة فاتركوه

നിശ്ചയം, ഞാനൊരു മനു ഷ്യന്‍ മാത്രമാണ്. എനി ക്ക് തെറ്റു പറ്റും, ശരിയാവുക യും ചെയ്യും. അതിനാല്‍ എന്റെ അഭിപ്രായ ങ്ങളിലേ ക്ക് നോക്കുക; (അതില്‍) ഖുര്‍ആനിനും ഹദീസിനും യോജിച്ചുവരുന്നതെന്തോ അത് നിങ്ങള്‍ സ്വീകരിക്കു ക. ഖുര്‍ആനിനും ഹദീസിനും യോജിച്ചുവരാത്തത് നിങ്ങള്‍ വിട്ടുകളയുകയും ചെയ്യുക. (ഇബ്‌നു അബ്ദില്‍ബിര്‍റിന്റെ ജാമിഉ ബയാനില്‍ ഇല്‍മി വഫള്‌ലിഹി. 2/32)

ഇമാം ശാഫിഈ‌ؒ (റഹി) പറഞ്ഞു:

إذا وجدتم في كتابي خلاف سنة رسول الله صلى الله عليه وسلم فقولوا بسنة رسول الله صلى الله عليه وسلم ودعوا ما قلت

'എന്റെ ഗ്രന്ഥങ്ങളില്‍ നബിയുടെ(സ്വ) ചര്യക്കെതിരായി വല്ലതും നിങ്ങള്‍ കണ്ടെത്തുകയാണെങ്കില്‍, നബിയുടെ(സ്വ) ചര്യയുടെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ നിങ്ങള്‍ സംസാരിക്കുക. എന്റെ അഭിപ്രായത്തെ അവഗണിക്കുകയും ചെയ്യുക.(അല്‍ മജ്മൂഅ് ഇമാം നവവി: 1/63)

إذا صح الحديث فهو مذهبي

ഹദീസ് സ്വഹീഹായി വന്നാല്‍ അതാണെന്റെ മദ്ഹബ്. (അല്‍ മജ്മൂഅ് ഇമാം നവവി: 1/63)

كل مسألة صح فيها الخبر عن رسول الله صلى الله عليه وسلم عند أهل النقل بخلاف ما قلت فأنا راجع عنها في حياتي وبعد موتي

ഞാന്‍ പറഞ്ഞ ഏത് വിഷയത്തിനും വിരുദ്ധമായി ഒരു ഹദീസ്, നബി(സ)യില്‍ നിന്ന് ഹദീസിന്റെ ആളുകള്‍ക്ക്, സ്വഹീഹായി ഗണിച്ചാല്‍, എന്റെ ജീവിതകാലത്തായാലും മരണശേഷമായാലും ഞാന്‍ എന്റെ വാക്കുകളില്‍ നിന്നും വിരമിക്കുന്നു.' (അല്‍ ഹില്‍യഃ 9/107, ഇഅ്‌ലാമുല്‍ മുവഖിഈന്‍: 2/363)

ഇമാം ശാഫിഈ (റഹി), തന്റെ അഭിപ്രായങ്ങള്‍ ക്രോഡീകരിച്ച് രേഖപ്പെടുത്താനൊരുങ്ങിയ ശിഷ്യന്‍ മുസ്‌നി (റ) ക്ക് നല്‍കിയ ഒരു വസിയ്യത്ത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിശ്വപ്രസിദ്ധ ഗ്രന്ഥമായ മുഖ്തസര്‍ മുസ്‌നിയുടെ ആദ്യ വരികളായി തന്നെ രേഖപ്പെടുത്തിയത് ഇപ്രകാരം വായിക്കാം:ഞാന്‍ ഈ ഗ്രന്ഥം, ഇമാം ശാഫി (റ) യുടെ വിജ്ഞാനത്തില്‍ നിന്നും അദ്ദേഹം തന്റെ ഏറ്റവും അടുത്ത ശിഷ്യരോട് പറഞ്ഞ ആശയത്തില്‍ നിന്നും അവരുടെ വിജ്ഞാനം പഠിക്കാന്‍ ഉദ്ദേശിക്കുന്നവനു വേണ്ടി ചുരുക്കി എഴുതിയതാണ്. അദ്ദേഹത്തെയോ മറ്റു പണ്ഡിതന്മാരെയോ തഖ്‌ലീദ് ചെയ്യുന്നതിനെ അദ്ദേഹം വിരോധിച്ചിരിക്കുന്നു എന്ന് അറിയിക്കുന്നതോടുകൂടിയുമാണ് ഞാന്‍ ഇത് ചുരുക്കിയെഴുതുന്നത്. (മുഖ്തസര്‍ മുസ്‌നി പേജ്: 1)

ഇമാം അഹ്മദ് ഇബ്നു  ഹമ്പല്‍ (റഹി) പറഞ്ഞു:

لا تقلدني ولا تقلد مالكا ولا الشافعي ولا الأوزاعي ولا الثوري وخذ من حيث أخذوا

നിങ്ങളെന്നെ അന്ധമായി അനുകരിക്കരുത്. അതുപോലെ ഇമാം മാലികിനെയൊ ഇമാം ശാഫിഈ യെയോ ഇമാം ഔസാഈയെയോ ഇമാം സൗരിയെ യോ നിങ്ങള്‍ തഖ്‌ലീദ് ചെയ്യരുത്. അവര്‍ എവിടെ നിന്നും എടുത്തുവോ അവിടെനിന്ന് (ഖുര്‍ആനില്‍ നിന്നും ഹദീസില്‍നിന്നും) തന്നെ നിങ്ങളും എടുക്കുക.” (ഇഅ്‌ലാമുല്‍ മുവഖിഈന്‍2/302)

  رأي الأوزاعي ورأي مالك ورأي أبي حنيفة كله رأي وهو عندي سواء وإنما الحجة في الآثار

ഇമാം ഔസാഇയുടെ അഭിപ്രായം, ഇമാം മാലികിന്റെ അഭിപ്രായം, ഇമാം അബൂഹനീഫയുടെ അഭിപ്രായം -അവയെല്ലാം വെറും അഭിപ്രായങ്ങള്‍ മാത്രമാണ്- എന്റെയടുക്കല്‍ അവയെല്ലാം സമമാണ്. എന്നാല്‍ ‘അസറു’കളിലാണ് (നബിയില്‍ നിന്നും പഠിച്ച സ്വഹാബികളുടെ വാക്കുകളിലാണ്) തെളിവുകളുള്ളത്. (ഇബ്‌നു അബ്ദില്‍ ബിര്‍റിന്റെ ജാമിഉ ബയാനില്‍ ഇല്‍മി വഫള്‌ലിഹി. 2/149)

നാലു മദ്‌ഹബിന്റെ ഇമാമുകളും സമൂഹത്തെ പഠിപ്പിച്ചത്‌ തങ്ങളുടെ വാക്കുകൾക്ക്‌ വിരുദ്ധമായി നബിയുടെ സുന്നത്ത്‌ (ഹദീസ്‌) കണ്ടാൽ അതിലേക്ക്‌ മടങ്ങി തങ്ങളുടെ വാക്കിനെ ഉപേക്ഷിക്കണമെന്നാണ്‌. കാരണം നബിയുടെ(സ്വ) സുന്നത്ത് പൂര്‍ണ്ണമായും തങ്ങള്‍ക്ക് കിട്ടിയിട്ടില്ലെന്ന് അവ൪ക്ക് വ്യക്തമായി ബോധ്യമുണ്ടായിരുന്നു അതുകൊണ്ടാണ് അവരെല്ലാവരും ഏകസ്വരത്തിൽ ഇപ്രകാരം പ്രഖ്യാപിച്ചത്‌: إذا صَحّ الحَديث فهُوَ مَذهبِي (ഹദീസ്‌ സ്ഥിരപ്പെട്ടു വന്നാൽ അതാണെന്റെ മദ്‌ഹബ്‌) .

മാത്രമല്ല, മദ്‌ഹബിന്റെ ഇമാമുകൾ തന്നെ, തങ്ങൾക്ക്‌ നേരത്തെ ഉണ്ടായിരുന്ന അഭിപ്രായങ്ങൾക്കെതിരായി പിന്നീട്‌ തെളിവുകൾ (ഹദീസുകൾ) കിട്ടിയപ്പോൾ അത്‌ തിരുത്തുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്‌. അതിനവർക്ക്‌ യാതൊരു ഭയവും മടിയുമുണ്ടായിരുന്നില്ല. ആദ്യം പറഞ്ഞതിൽ അവർ കടിച്ചു തൂങ്ങിയിരുന്നില്ല. ഇത്തരമൊരു വിശാല മനസ്സ്‌ കാണിക്കാൻ തയ്യാറായതു കൊണ്ടാണ്‌ ഇമാം ശാഫിഈ‌ؒക്ക്‌ ഖദീം (പഴയത്‌), ജദീദ്‌ (പുതിയത്‌) എന്നിങ്ങനെ രണ്ടഭിപ്രായങ്ങൾ തന്നെയുണ്ടായത്‌. അല്ലെങ്കിലും നാലും അതിലധികവും മദ്‌ഹബുകൾ ജൻമമെടുത്തതു തന്നെ ഒരാൾ മറ്റൊരാളെ അന്ധമായി അനുകരിക്കാത്തതു കൊണ്ടും തങ്ങൾക്കു പുതുതായി കിട്ടിയ തെളിവുകളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ മാറാൻ തയ്യാറായതു കൊണ്ടുമാണല്ലോ.

           

അതേപോലെ, ഇമാമീങ്ങള്‍ക്കെല്ലാം പല വിഷയങ്ങളിലും ഹദീസ്‌ ലഭിക്കാത്തതിനാൽ അവർ, സ്ഥിരപ്പെട്ട പല ഹദീസുകളിലുള്ളതിനും എതിര്‌ പറഞ്ഞതായും, അക്കാരണം പറഞ്ഞു കൊണ്ടു തന്നെ ശിഷ്യൻമാർ അവരെ ആ വിഷയങ്ങളിൽ കയ്യൊഴിച്ച്‌ സുന്നത്തിലേക്ക്‌ മടങ്ങിയതായും ശിഷ്യൻമാരുടെ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ നിരവധി കാണാൻ സാധിക്കുകയും ചെയ്യും. ഒരു ഉദാഹരണം മാത്രം താഴെ കൊടുക്കുന്നു.

മഗ്‌രിബ്     നമസ്‌കാരത്തിന്റെ സമയം അസ്തമന ശോഭ മറയുന്നത് വരെയാണെന്ന് സഹീഹായ ഹധീസുകളിലുണ്ട് (മുസ്ലിം :612). എന്നാല്‍   മഗ്‌രിബിന്റെ സമയം സൂര്യന്‍ അസ്തമിച്ച് ഉടനെ അല്‍പനേരം മാത്രമാണെന്നാണ് ഇമാം ശാഫിഈ (റ) പറയുന്നത്. ഇതിനെകുറിച്ച്  ഇമാം നവവി (റ) പറയുന്നത് കാണുക:

رَوَاهُ مُسْلِمٌ وَسَبَقَ بَيَانُهُ فَإِذَا عُرِفَتْ الْأَحَادِيثُ الصَّحِيحَةُ تَعَيَّنَ الْقَوْلُ بِهِ جَزْمًا ; لِأَنَّ الشَّافِعِيَّ نَصَّ عَلَيْهِ فِي الْقَدِيمِ كَمَا نَقَلَهُ أَبُو ثَوْرٍ وَعَلَّقَ الشَّافِعِيُّ الْقَوْلَ بِهِ فِي الْإِمْلَاءِ عَلَى ثُبُوتِ الْحَدِيثِ ،[ ص: 35 ] وَقَدْ ثَبَتَ الْحَدِيثُ بَلْ أَحَادِيثُ ، وَالْإِمْلَاءُ مِنْ كُتُبِ الشَّافِعِيِّ الْجَدِيدَةِ ، فَيَكُونُ مَنْصُوصًا عَلَيْهِ فِي الْقَدِيمِ وَالْجَدِيدِ ، وَهَذَا كُلُّهُ مَعَ الْقَاعِدَةِ الْعَامَّةِ الَّتِي أَوْصَى بِهَا الشَّافِعِيُّ رَحِمَهُ اللَّهُ أَنَّهُ إذَا صَحَّ الْحَدِيثُ خِلَافَ قَوْلِهِ يُتْرَكُ قَوْلُهُ وَيُعْمَلُ بِالْحَدِيثِ ، وَأَنَّ مَذْهَبَهُ مَا صَحَّ فِيهِ الْحَدِيثُ ، وَقَدْ صَحَّ الْحَدِيثُ وَلَا مُعَارِضَ لَهُ ، وَلَمْ يَتْرُكْهُ الشَّافِعِيُّ إلَّا لِعَدَمِ ثُبُوتِهِ عِنْدَهُ ، وَلِهَذَا عَلَّقَ الْقَوْلَ بِهِ فِي الْإِمْلَاءِ عَلَى ثُبُوتِ الْحَدِيثِ وَبِاَللَّهِ التَّوْفِيقُ .

മഗ്‌രിബ് നമസ്‌കാരത്തിന്റെ സമയം ഹ്രസ്സ്വമല്ല. അസ്തമന ശോഭ മറയുന്നത് വരെ അത് നീണ്ടുപോകുമെന്നു മുസ്ലിം റിപ്പോര്‍ട്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അതിന്റെ വിവരണം മുമ്പ് പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞു. അപ്പോള്‍ ആ വിഷയത്തില്‍ ഹദീസുകള്‍ സഹീഹായിട്ടുണ്ട് എന്ന് നീ മനസ്സിലാക്കിയാല്‍ അത് ഉറപ്പിച്ചു പറയല്‍ നിര്‍ണ്ണിതമായി. കാരണം അബുസൗര്‍ ഉദ്ധരിച്ച പോലെ, ഇമാം ശാഫിഈ (റ) തന്റെ പഴയ അഭിപ്രായത്തില്‍ അത് വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുണ്ട്. എന്തെന്നാല്‍ ഈ വിഷയത്തില്‍ ഹദീസ് സ്ഥിരപ്പെടുകയാണെങ്കില്‍ ഞാന്‍ അത് തന്നെ പറയും എന്നൊരു ഉപാധി ഇമാം ശാഫിഈ അദ്ധേഹത്തിന്റെ ഇംലാഅ് എന്ന കിതാബില്‍ പറഞ്ഞിട്ടുമുണ്ട്. ഈ വിഷയത്തില്‍ ഒന്നല്ല പല ഹദീസുകളും സ്ഥിരപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട് . ഇംലാഅ് എന്ന കിത്താബ് ഇമാം ശാഫിഈയുടെ പുതിയതും പഴയതുമായ രണ്ട് അഭിപ്രായങ്ങളും വ്യക്തമാക്കപെട്ട കിതാബുകളില്‍ പെട്ടതാകുന്നു. അപ്പോള്‍ മഗ്‌രിബിന്റെ സമയം വിശാലമാണെന്ന കാര്യം ഇമാം ശാഫിഈയുടെ വസിയ്യത്ത് ചെയ്ത ഒരു പൊതുനിയമം ഉള്ളതിനോടോപ്പമാണ്. അദ്ധേഹത്തിന്റെ അഭിപ്രായത്തിനു എതിരായി സഹീഹായ ഹദീസ് വന്നാല്‍ അദ്ധേഹത്തിന്റെ അഭിപ്രായം ഉപേക്ഷിച്ച് ഹദീസ് കൊണ്ട് പ്രവര്‍ത്തിക്കുകയും ചെയ്യണമെന്നതാണ്. ഈ വിഷയത്തില്‍ എതിരില്ലാത്ത രൂപത്തില്‍ ഹദീസ് സഹീഹായി വന്നിട്ടുണ്ട്. അതിനെതിരായി ഹദീസ് സ്ഥിരപ്പെട്ടിട്ടുമില്ല. ഇമാം ശാഫിഈയുടെ അടുക്കല്‍ ഇത് സ്ഥിരപെടാത്തത് കൊണ്ടാണ് ( മഗ്‌രിബിന്റെ സമയം അസ്തമന ശോഭ മറയുന്നത് വരെ വിശാലമാണെന്നതിനെ ) ഇതിനെ അദ്ദേഹം ഉപേക്ഷിച്ചത്. (ശറഹുല്‍ മുഹദ്ധബ്) 

മദ്‌ഹബീ പക്ഷപാതിത്തം കടന്ന്‌ വന്നത്‌ എങ്ങിനെ?

കാലം കുറെ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവരുടെ അനുയായികൾ എന്നവകാശപ്പെടുന്ന ചിലർ പ്രസ്തുത മഹ്ഹബുകളെ മതത്തിന്റെ അവസാനവാക്കായി അവതരിപ്പിക്കുകയും നാല്‌ മദ്‌ഹബും സത്യസമ്പൂർണമാണെന്നും പ്രസ്തുത നാലിൽ ഒരു മദ്‌ഹബ്‌ പിൻപറ്റാതെ ഒരാളും സ്വർഗ്ഗത്തിൽ പ്രവേശിക്കുകയില്ലെന്നും വാദിക്കാൻ തുടങ്ങി. ‌ ഇസ്‌ലാമിന്റെ അടിസ്ഥാന പ്രമാണങ്ങളായ വിശുദ്ധ ഖുർആനിനെയും തിരുസുന്നത്തിനെയും നിരാകരിക്കുന്നേടത്തേക്ക്‌ പോലും ഇത്തരം വാദമെത്തി.

ശാഫിഈ മദ്ഹബ് പണ്ഢിതനായ സ്വാവി  അദ്ദേഹത്തിന്റെ തഫ്‌സീര്‍ സ്വാവിയില്‍ എഴുതുന്നു:

ولا يجوز تقليد ما عدا المذاهب الأربعة، ولو وافق قول الصحابة والحديث الصحيح والآية، فالخارج عن المذاهب الأربعة ضال مضل، وربما أداه ذلك للكفر، لأن الأخذ بظواهر الكتاب والسنة من أصول الكفر

നാല്‌ മദ്‌ഹബുകളല്ലാത്തതിനെ അന്ധമായി അനുകരിക്കൽ അനുവദനീയമല്ല. അതൊരു പക്ഷെ സ്വഹാബത്തിന്റെ വാക്കിനോടും സ്വഹീഹായ ആയത്തിനോടും ഹദീസിനോടും ഒത്തുകണ്ടാലും ശരി. നാല്‌ മദ്‌ഹബുകൾക്കപ്പുറം പുറത്തുപോകുന്നവർ വഴിപിഴച്ചവനും പിഴപ്പിക്കുന്നവനുമാണ്‌ ചിലപ്പോള്‍ ആ വേല കുഫ്‌റിലെത്തിക്കും. കാരണം, ഖുര്‍ആനിന്റെയും സുന്നത്തിന്റെയും ഉപരിതല സാരം കൈകൊള്ളല്‍ കുഫ്‌രിയ്യത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന കാരണങ്ങളില്‍ പെട്ടതാണ്. (തഫ്‌സീര്‍ സ്വാവി: 3/9)

എന്തുകൊണ്ട് തഖ്ലീദ്  പാടില്ല ?

(1) മേല്‍ പറയപ്പെട്ട ഇമാമീങ്ങളാരും തെളിവ് നോക്കാതെ ഞങ്ങളെ പിന്‍പറ്റണമെന്ന് പറഞ്ഞിട്ടില്ല. അവരെല്ലാവരും  പ്രഖ്യാപിച്ചത്‌ ഇപ്രകാരമാണ് :

 إذا صَحّ الحَديث فهُوَ مَذهبِي 

ഹദീസ്‌ സ്ഥിരപ്പെട്ടു വന്നാൽ അതാണെന്റെ മദ്‌ഹബ്‌

(2) നബിയുടേത്(സ്വ) അല്ലാതെ ഒരാളുടെയും വാക്കുകള്‍ നിരുപാധികം പൂര്‍ണമായും ശരിയാണെന്ന് പറയാന്‍ കഴിയില്ല. അതില്‍ സ്വീകരിക്കാന്‍ പറ്റുന്നതും പറ്റാത്തതുമുണ്ടാകും. എന്നാല്‍ നബിയുടെ(സ്വ) വാക്കുകളില്‍ സ്വീകരിക്കാന്‍ പറ്റുന്നവ മാത്രമേയുള്ളൂ.

ഇമാം മാലിക് (റഹി) പറഞ്ഞു:

ليس أحد بعد النبي صلى الله عليه وسلم إلا ويؤخذ من قوله ويترك إلا النبي صلى الله عليه وسلم

നബിയുടെ(സ്വ) ശേഷമുള്ളവരുടെ മൊഴികളില്‍ കൊള്ളേണ്ടവയും തള്ളേണ്ടവയും ഉണ്ടാകും. നബി(സ്വ)യുടേതൊഴികെ. (ഇബ്‌നു അബ്ദില്‍ബി ര്‍റിന്റെ ജാമിഉ ബയാനില്‍ ഇല്‍മി വഫള്‌ലിഹി. 2/91. ഉസൂലുല്‍ അഹ്കാം. 6/145, 179)

           

സത്യം എപ്പോഴും നബി(സ്വ) പറഞ്ഞതിനോടൊപ്പം മാത്രമായിരിക്കും. കാരണം വഹ്യിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് അവിടുന്ന് മതകാര്യങ്ങള്‍ സംസാരിച്ചിട്ടുള്ളത്.

وَمَا يَنطِقُ عَنِ ٱلْهَوَىٰٓ - إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْىٌ يُوحَىٰ

അദ്ദേഹം തന്നിഷ്ടപ്രകാരം സംസാരിക്കുന്നുമില്ല.അത് അദ്ദേഹത്തിന് ദിവ്യസന്ദേശമായി നല്‍കപ്പെടുന്ന ഒരു ഉല്‍ബോധനം മാത്രമാകുന്നു. (ഖു൪ആന്‍:53/3-4)

(3) സത്യത്തില്‍ നിന്ന് അകറ്റിക്കളയുന്ന ഏറ്റവും ഗൗരവമേറിയ കാര്യമാണ് തഖ്ലീദ്. കാരണം അയാള്‍ ഏതെങ്കിലുമൊരു പണ്ഡിതന്റെ വാക്കുകളെ മാത്രം മുറുകെ പിടിക്കുകയും, (അത് ശരിയാണെങ്കിലും തെറ്റാണെങ്കിലും) അതിന് വേണ്ടി മാത്രമായി വാദിക്കുകയും ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കും.

(4) നബിയെ(സ്വ) പരിപൂ൪ണ്ണമായി പിന്‍പറ്റണമെന്ന് പഠിപ്പിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.

فَلَا وَرَبِّكَ لَا يُؤْمِنُونَ حَتَّىٰ يُحَكِّمُوكَ فِيمَا شَجَرَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ لَا يَجِدُوا۟ فِىٓ أَنفُسِهِمْ حَرَجًا مِّمَّا قَضَيْتَ وَيُسَلِّمُوا۟ تَسْلِيمًا

ഇല്ല, നിന്റെ രക്ഷിതാവിനെത്തന്നെയാണ സത്യം; അവര്‍ക്കിടയില്‍ ഭിന്നതയുണ്ടായ കാര്യത്തില്‍ അവര്‍ നിന്നെ വിധികര്‍ത്താവാക്കുകയും, നീ വിധികല്‍പിച്ചതിനെപ്പറ്റി പിന്നീടവരുടെ മനസ്സുകളില്‍ ഒരു വിഷമവും തോന്നാതിരിക്കുകയും, അത് പൂര്‍ണ്ണമായി സമ്മതിച്ച് അനുസരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതു വരെ അവര്‍ വിശ്വാസികളാവുകയില്ല.( ഖു൪ആന്‍:4/65)

ഇബ്നു കസീര്‍(റഹി) പറയുന്നു:

وقوله : ( فلا وربك لا يؤمنون حتى يحكموك فيما شجر بينهم ) يقسم تعالى بنفسه الكريمة المقدسة : أنه لا يؤمن أحد حتى يحكم الرسول صلى الله عليه وسلم في جميع الأمور ، فما حكم به فهو الحق الذي يجب الانقياد له باطنا وظاهرا ; ولهذا قال : ( ثم لا يجدوا في أنفسهم حرجا مما قضيت ويسلموا تسليما ) أي : إذا حكموك يطيعونك في بواطنهم فلا يجدون في أنفسهم حرجا مما حكمت به ، وينقادون له في الظاهر والباطن فيسلمون لذلك تسليما كليا من غير ممانعة ولا مدافعة ولا منازعة ، كما ورد في الحديث : " والذي نفسي بيده لا يؤمن أحدكم حتى يكون هواه تبعا لما جئت به " .

'പരിശുദ്ധിയുടെയും മാന്യതയുടെയും ഉടമസ്ഥനായ അല്ലാഹു സത്യം ചെയ്ത് കൊണ്ട് പറയുന്നു, ഏതേത് കാര്യത്തിനും പ്രവാചകനെ വിധികര്‍ത്താവാക്കുന്നതുവരെ ആരും തന്നെ സത്യവിശ്വാസികളാവുകയില്ല. അദ്ദേഹം വിധിച്ചതെന്തോ അത് പ്രത്യക്ഷമായും പരോക്ഷമായും അനുസരിക്കേണ്ടതായ സത്യം മാത്രമാകുന്നു. അതാണ് അല്ലാഹു പറഞ്ഞത് 'നീ വിധി കല്‍പിച്ചതിനെപ്പറ്റി പിന്നീടവരുടെ മനസ്സുകളില്‍ ഒരു വിഷമവും തോന്നാതിരിക്കുകയും അങ്ങനെ അത് പൂര്‍ണമായി സമ്മതിച്ചനുസരിക്കുകയും ചെയ്യുക'. അതായത് നിന്നെ വിധികര്‍ത്താവാക്കുമ്പോള്‍ അവരുടെ അന്തരാളത്തില്‍ നിന്നുള്ള അനുസരണം കാണപ്പെടും. നീ വിധിച്ചതിനെ കുറിച്ച് മനസ്സില്‍ ഒരു വിഷമവും തോന്നാതെ ഒളിഞ്ഞും തെളിഞ്ഞുമെല്ലാം, മനോവിഷമവും തടസ്സവാതങ്ങളും തര്‍ക്കങ്ങളുമില്ലാതെ സര്‍വാത്മനാ അവര്‍ അതിന് വഴങ്ങുന്നവരാണ്. ഒരു ഹദീഥില്‍ വന്ന പ്രകാരം: എന്റെ ശരീരം ആരുടെ കൈയിലാണോ അവന്‍ സത്യം, നിങ്ങളില്‍ ആരും സത്യവിശ്വാസിയാവുകയില്ല; തന്റെ താല്‍പര്യങ്ങള്‍ മുഴുവന്‍ ഞാന്‍ കൊണ്ടുവരുന്നതിനോട് പൊരുത്തപ്പെട്ടുകൊണ്ടാകുന്നത് വരെ'' (ബഗവി- ശറഹുസ്സുന്നഃ, നവവി ഫീ അര്‍ബഈന്‍, അല്‍ബാനി ദുര്‍ബലമെന്ന് അഭിപ്രായപ്പെടത്).

(5) ഏതെങ്കിലും ഒരു മദ്ഹബ് സ്വീകരിക്കുകയാണെങ്കില്‍ പല സുന്നത്തുകളേയും മാറ്റിവെക്കേണ്ടി വരും. 

മദ്ഹബുകളെ തഖ്ലീദ് ചെയ്യുന്നവ൪ ധാരാളം സുന്നത്തുകളെ മാറ്റിവെക്കുന്നുണ്ട്. അത് തങ്ങളുടെ മദ്ഹബിന്  എതിരാണെന്നതിനാലാണ് അവ൪ അപ്രകാരം ചെയ്യുന്നത്. ചില ഉദാഹരണങ്ങള്‍ കാണുക. 

ഹനഫീ മദ്ഹബിന്റെ ആളുകള്‍ ജമാഅത്തായി നമസ്കരിക്കുമ്പോള്‍ ഫാത്തിഹയുടെ അവസാനത്തില്‍ ആമീന്‍ ഉച്ചത്തില്‍ ചൊല്ലാറില്ല, അവ൪ പതുക്കെയാണ് ചൊല്ലുന്നത്. ഇത് നബിചര്യക്ക് വിരുദ്ധമാണ്.

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ : إِذَا أَمَّنَ الإِمَامُ فَأَمِّنُوا فَإِنَّهُ مَنْ وَافَقَ تَأْمِينُهُ تَأْمِينَ الْمَلاَئِكَةِ غُفِرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ

അബൂഹുറൈറയിൽ(റ) നിന്ന് നിവേദനം:നബി(സ്വ) പറഞ്ഞു:(നമസ്കാരത്തില്‍) ഇമാം 'ആമീൻ' ചൊല്ലിയാൽ നിങ്ങളും ആമീൻ ചൊല്ലുവിൻ. ഒരാളുടെ ആമീൻ ചൊല്ലൽ മലക്കുകളുടെ ആമീൻ ചൊല്ലലുമായി ഒത്തുവന്നാൽ അവൻ ചെയ്തുപോയ പാപങ്ങൾ പൊറുക്കപ്പെടും.(ബുഖാരി: 780)

 عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ، قَالَ :  كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا فَرَغَ مِنْ قِرَاءَةِ أُمِّ الْقُرْآنِ رَفَعَ صَوْتَهُ ، وَقَالَ : آمِينَ

അബൂഹുറൈറയില്‍(റ) നിന്ന് നിവേദനം : അല്ലാഹുവിന്റെ റസൂല്‍(സ്വ) ഉമ്മുല്‍ ഖു൪ആന്‍ പാരായണം ചെയ്തു കഴിഞ്ഞാല്‍ ശബ്ദം ഉയ൪ത്തി ആമീന്‍ എന്ന് പറയാറുണ്ടായിരുന്നു. (ദാറഖുത്നി തന്റെ സ്വഹീഹില്‍)

മാലിക്കീ മദ്ഹബിന്റെ ആളുകള്‍ നമസ്ക്കാരത്തിൽ കൈകൾ കെട്ടാതെ താഴ്ത്തി ഇടുന്നതുകാണാം. ഇത് നബിചര്യക്ക് വിരുദ്ധമാണ്. 

عَنْ عَلْقَمَةُ بْنُ وَائِلٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا كَانَ قَائِمًا فِي الصَّلاَةِ قَبَضَ بِيَمِينِهِ عَلَى شِمَالِهِ

അല്‍ഖമ ബ്നു വാഇല്‍(റ) തന്റെ പിതാവില്‍ നിന്നും ഉദ്ദരിക്കുന്നു: നബി(സ്വ) നമസ്കാരത്തില്‍ നിന്നുകഴിഞ്ഞാല്‍ തന്റെ വലത് കൈ ഇടത് കൈയിന്‍ മേല്‍ പിടിക്കുന്നതായി ഞാന്‍ കണ്ടു. (നസാഇ:887-അല്‍ബാനി സ്വഹീഹെന്ന് വിശേഷിപ്പിച്ചു)

عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ، قَالَ كَانَ النَّاسُ يُؤْمَرُونَ أَنْ يَضَعَ الرَّجُلُ الْيَدَ الْيُمْنَى عَلَى ذِرَاعِهِ الْيُسْرَى فِي الصَّلاَةِ‏

സഹ്ലിൽ(റ)നിന്ന് നിവേദനം: 'വലതുകൈ നമസ്ക്കാരത്തിൽ ഇടത്തെ മുഴം കയ്യിൻമേൽ വെക്കാൻ (തിരുമേനിയുടെകാലത്ത്) ആളുകളോട് കൽപ്പിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു.' (ബുഖാരി: 740)

ശാഫിഈ  മദ്ഹബിന്റെ ആളുകള്‍ പെരുന്നാള്‍ നമസ്ക്കാരം പള്ളികളില്‍ മാത്രമാണ് നി൪വ്വഹിക്കുന്നത്.  ഇത് നബിചര്യക്ക് വിരുദ്ധമാണ്. കാരണം നബി(സ്വ) പെരുന്നാള്‍ നമസ്ക്കാരം പള്ളിക്ക് പുറത്ത് പ്രത്യേകം തയ്യാറാക്കിയ മുസ്വല്ലയിലാണ് നി൪വ്വഹിച്ചിരുന്നത്.

عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَخْرُجُ يَوْمَ الْفِطْرِ وَالأَضْحَى إِلَى الْمُصَلَّى، فَأَوَّلُ شَىْءٍ يَبْدَأُ بِهِ الصَّلاَةُ

അബൂ സഈദുല്‍ഖുദ്രിയില്‍(റ)  നിന്ന് നിവേദനം :അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: നബി (സ്വ) ഈദുല്‍ ഫിത്വറിലും ഈദുല്‍ അള്ഹയിലും മുസ്വല്ലയിലേക്ക് പുറപ്പെടാറാണ് ഉണ്ടായിരുന്നത്. അവിടുന്നു ആദ്യം ആരംഭിച്ചിരുന്നത് നിസ്കാരമായിരുന്നു.” (ബുഖാരി: 956)

عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَغْدُو إِلَى الْمُصَلَّى، وَالْعَنَزَةُ بَيْنَ يَدَيْهِ، تُحْمَلُ وَتُنْصَبُ بِالْمُصَلَّى بَيْنَ يَدَيْهِ فَيُصَلِّي إِلَيْهَا‏

ഇബ്നു ഉമറില്‍(റ) നിന്ന് നിവേദനം : നബി(സ്വ) മുസ്വല്ലയിലേക്ക് പ്രഭാതത്തില്‍ പുറപ്പെടും. നബിയുടെ (സ്വ) മുന്നില്‍ ഒരു വടി നാട്ടുകയും അതിന്റെ നേരേ തിരിഞ്ഞ് നമസ്കരിക്കുകയും ചെയ്യും.(ബുഖാരി :973)

ഇമാം ഇബ്നുല്‍ ഖയ്യും(റഹി) പറയുന്നു :

كان صلى الله عليه وسلم يصلي العيدين في المصلى ، وهو المصلى الذي على باب المدينة الشرقي

നബി(സ്വ) പെരുന്നാള്‍ ദിവസം മുസ്വല്ലയിലാണ് നമസ്കരിച്ചിരുന്നത്.മുസ്വല്ല എന്നത് മദീനയിലെ വെളിയിലേക്കുള്ള വാതിലാണ് . ( സാദുൽ മആദ് : 1 / 441)

(6) മദ്ഹബുകളിലെ പല വിധികളും ദു൪ബലമായ റിപ്പോ൪ട്ടുകളുടെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍

ശാഫിഈ മദ്ഹബുകാരായ ആളുകള്‍ സ്വുബ്ഹി നമസ്കാരത്തില്‍ മാത്രമായി ഖുനൂത്ത് ഓതി വരാറുണ്ട്. എന്നാല്‍ മറ്റ് മദ്ഹബുകാരാരും സ്വുബ്ഹി നമസ്ക്കാരത്തില്‍ മാത്രമായി ഖുനൂത്ത് നി൪വ്വഹിക്കുന്നില്ല. സ്വുബ്ഹി നമസ്കാരത്തിലെ  ഖുനൂത്തിനെ കുറിച്ച് പറയുന്ന ഹദീസുകള്‍ ദു൪ബലമാണ്.

(7) ഭിന്നിപ്പ്

     

അഭിപ്രായ വ്യത്യാസമുണ്ടാകുമ്പോല്‍ സുന്നത്തിനെ മുറുകെ പിടിക്കേണ്ടതിന്റെ അനിവാര്യതയെക്കുറിച്ച് നബി(സ്വ)പറഞ്ഞു:

فَإِنَّهُ مَنْ يَعِشْ مِنْكُمْ بَعْدِي فَسَيَرَى اخْتِلاَفًا كَثِيرًا فَعَلَيْكُمْ بِسُنَّتِي وَسُنَّةِ الْخُلَفَاءِ الْمَهْدِيِّينَ الرَّاشِدِينَ تَمَسَّكُوا بِهَا وَعَضُّوا عَلَيْهَا بِالنَّوَاجِذِ وَإِيَّاكُمْ 

എനിക്ക് ശേഷം നിങ്ങളില്‍ നിന്ന് ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവര്‍ക്ക് ധാരാളം അഭിപ്രായ വ്യത്യാസങ്ങള്‍ കാണാന്‍ കഴിയും. അപ്പോള്‍ എന്റെ ചര്യയും, സദ്‌വൃത്തരും വിവേകികളുമായ ഖലീഫമാരുടെ ചര്യയും നിങ്ങള്‍ പിന്തുടരുക. അണപ്പല്ലുകള്‍ കൊണ്ട് നിങ്ങളവ കടിച്ചു മുറുകെ പിടിക്കുകയും ചെയ്യുവീന്‍. (അബൂദാവൂദ് : 4607 - അല്‍ബാനി സ്വഹീഹെന്ന് വിശേഷിപ്പിച്ചു)

  

മദ്ഹബുകളെ അന്ധമായി അനുകരിക്കുന്നതു മുസ്ലിം സമൂഹം ഓരോരോ കക്ഷികളായി ഭിന്നിക്കുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്.

      

ഏതെങ്കിലും ഒരു മദ്ഹബിനെ അന്ധമായി പിന്‍പറ്റുന്നവര്‍ ശരിയായ പാന്ഥാവില്‍ നിന്നും അകെലയാണെന്ന് ഇതില്‍നിന്ന് നമുക്ക് മനസ്സിലാക്കാം. തങ്ങളുടെ മദ്ഹബിന് വിരുദ്ധമാണെന്നതല്ലാത്ത മറ്റ് യാതൊരു ന്യായവുമില്ലാതെ അവ൪ പ്രവാചകന്റെ ഹദീസിനെ തള്ളിക്കളയുന്നുണ്ട്. തങ്ങളുടെ ഇമാം അല്ലെങ്കില്‍ മദ്ഹബ് മുഴുവന്‍ സുന്നത്തുകളും ഉള്‍ക്കൊള്ളുന്നുവെന്നാണ് അവ൪ തെറ്റിദ്ധരിച്ചിട്ടുള്ളത്.    ഇവ൪ യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ ഇമാമുമാരുടെ അഭിപ്രായങ്ങള്‍ക്ക് എതിര്‍ പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നവരായി കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടെന്നതാണ് സത്യം.

മദ്ബഹിന്റെ വീക്ഷണങ്ങളില്‍ എങ്ങനെ തെറ്റ് സംഭവിക്കുന്നു ?

(1) ഹദീസുകളെല്ലാം ഇന്ന് കാണുന്ന പോലെ ഗ്രന്ഥ രൂപത്തില്‍ ക്രോഡീകരിക്കുന്നതിന് മുമ്പുള്ള കാലത്താണ് മദ്ഹബിന്റെ ഇമാമീങ്ങള്‍ ജീവിച്ചിട്ടുള്ളത്. അവ൪ തങ്ങള്‍ക്ക് കിട്ടിയിട്ടുള്ള ഹദീസുകളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് പല വിഷയത്തിലും വിധി പറഞ്ഞിട്ടുള്ളത്.

ഒരാള്‍ക്ക് കിട്ടാത്ത ഹദീസുകള്‍ മറ്റേയാള്‍ക്ക് കിട്ടിയിട്ടുണ്ടാകാം. അതുകൊണ്ട് ഒരാള്‍ പറഞ്ഞത് ശരിയും മറ്റേയാള്‍ പറഞ്ഞത് തെറ്റുമാകാം. ഇത് എല്ലാ കാര്യത്തിലുമല്ല, ചില വിഷയങ്ങളില്‍ മാത്രം.

(2) ഇന്ന് മദ്ഹബിന്റെ അഭിപ്രായമായി കാണുന്നതെല്ലാം മേല്‍ പറയപ്പെട്ട നാല് ഇമാമീങ്ങള്‍ പറഞ്ഞിട്ടുള്ളതല്ല. അവയില്‍ പില്‍ക്കാല മദ്ഹബീ പണ്ഢിതന്‍മാരുടെ അഭിപ്രായങ്ങളുമുണ്ട്.  അവയും മാലികി - ഹനഫി - ശാഫിഈ – ഹമ്പലി മദ്ഹബിന്റെ പേരിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. അതുവഴിയും ചില തെറ്റുകള്‍ കടന്നുകൂടിയിട്ടുണ്ട്.

മദ്‌ഹബിന്റെ ഇമാമുകളെ തള്ളിക്കളയേണ്ടതുണ്ടോ?

ഇസ്‌ലാമിക പ്രമാണങ്ങളായ വിശുദ്ധ ഖുർആനിന്റെയും തിരുസുന്നത്തിന്റെയും തീരുമാനങ്ങളാണ്‌ നാം സ്വീകരിക്കേണ്ടത്‌. മേല്‍ പറയപ്പെട്ട ഇമാമീങ്ങളെല്ലാം അഹ്ലുസുന്നത്തിന്റെ ഇമാമീങ്ങളാണ്. അവരെല്ലാവരുടെയും ഗ്രന്ഥങ്ങള്‍ നാം പഠിച്ച് മനസ്സിക്കി അറിവ് നേടണം.  ഖുർആനിനും സുന്നത്തിനോടും യോജിക്കുന്ന അഭിപ്രായം ഏത് ഇമാം പറഞ്ഞാലും അത്‌ നാം സ്വീകരിക്കണം. എന്നാൽ ആ പ്രമാണങ്ങളോട്‌ വിയോജിക്കുന്ന തരത്തിൽ അവരുടെ ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും അഭിപ്രായങ്ങളിലും വല്ലതും കണ്ടാൽ അവരോടുള്ള എല്ലാ സ്നേഹ ബഹുമാനങ്ങളും നിലനിർത്തിക്കൊണ്ടു തന്നെ പ്രമാണങ്ങളിലേക്ക്‌ (ഖുർആനിലേക്കും നബിയുടെ സുന്നത്തിലേക്കും) മടങ്ങുകയും ചെയ്യുക. അതാണ്‌ ഇസ്‌ലാമിന്റെ കൽപനയും മദ്‌ഹബീ ഇമാമുമാരുടെ വസ്വിയ്യത്തും. 

സാധാരണക്കാരന്‍ എന്ത് നിലപാട് സ്വീകരിക്കണം?

വിശ്വാസ കാര്യങ്ങളായാലും ക൪മ്മ കാര്യങ്ങളായാലും അത് ഖു൪ആനിന്റെയും സുന്നത്തിന്റെയും അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് ഉള്‍ക്കൊള്ളേണ്ടത്. സാധാരണക്കാരെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ദീനീ വിഷയങ്ങള്‍ പണ്ഢിതന്‍മാരോട് ചോദിച്ച് പഠിക്കുകയാണ് വേണ്ടത്. 

    

فَسْـَٔلُوٓا۟ أَهْلَ ٱلذِّكْرِ إِن كُنتُمْ لَا تَعْلَمُونَ

നിങ്ങള്‍ അറിവില്ലാത്തവരാണെങ്കില്‍, അറിവുള്ളവരോടു ചോദിച്ചുനോക്കുക.(ഖു൪ആന്‍:16/43)

ഏതെങ്കിലും മദ്ഹബിന്റെ പണ്ഢിതന്‍മാരോട് മാത്രം ചോദിച്ച് പഠിക്കുന്ന നിലപാട് ഒരിക്കലും സ്വീകരിക്കരുത്. മേല്‍ പറയപ്പെട്ട ഇമാമീങ്ങളെല്ലാം അഹ്ലുസുന്നത്തി വല്‍ ജമാഅയുടെ പണ്ഢിതന്‍മാരാണ്. അവരുടെ എല്ലാവരുടെയും ഗ്രന്ഥങ്ങള്‍ പഠിച്ച് മനസ്സിലാക്കി, അതില്‍ ഖു൪ആനിനോടും  സുന്നത്തിനോടും യോജിക്കുന്നത് സ്വീകരിക്കുകയും യോജിക്കാത്തത് സ്വീകരിക്കാതിരിക്കുകയുമാണ് വേണ്ടത്. അതേപോലെ ഓരോ വിഷയത്തിലും ഏതെങ്കിലും മദ്ഹബിന്റെ അഭിപ്രായമല്ല പഠിക്കേണ്ടത്, ഖു൪ആനിന്റെയും സുന്നത്തിന്റെയും താല്പര്യമാണ് പഠിച്ച് മനസ്സിലാക്കേണ്ടത്. 

എല്ലാ ഹദീസുകളും മദ്ഹബിന്റെ ഇമാമീങ്ങള്‍ കണ്ടിട്ടില്ലേ?

        

ഹദീസുകളെല്ലാം ഇന്ന് കാണുന്ന പോലെ ഗ്രന്ഥ രൂപത്തില്‍ ക്രോഡീകരിക്കുന്നതിന് മുമ്പുള്ള കാലത്താണ് മദ്ഹബിന്റെ ഇമാമീങ്ങള്‍ ജീവിച്ചിട്ടുള്ളത്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ എല്ലാ ഹദീസുകളും അവ൪ക്ക് കിട്ടിയിട്ടില്ല. ഹദീസുകളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് പല വിഷയത്തിലും വിധി പറഞ്ഞിട്ടുള്ളത്. മദ്ഹബിന്റെ ഇമാമീങ്ങള്‍ക്ക് എല്ലാ ഹദീസുകളും കിട്ടിയിട്ടുണ്ടെന്ന് ചില൪ തെറ്റിദ്ധരിപ്പിക്കാറുണ്ട്. നാലാമത്തെ മദ്ഹബിന്റെ ഇമാമായ  ഇമാം അഹ്മദ്ബിന്‍ ഹമ്പലിന്റെ(റഹി) ശിഷ്യനാണ് ഇമാം ബുഖാരി. ഇമാം ബുഖാരി (റ) സ്വഹീഹുല്‍ ബുഖാരിയുടെ രചന പൂര്‍ത്തിയാക്കിയ ശേഷം അത് വായിച്ചു കേള്‍പ്പിച്ചവരില്‍ ഇമാം അഹ്മദ്ബിന്‍ ഹമ്പല്‍(റഹി) ആയിരുന്നു. അഥവാ നാലാമത്തെ മദ്ഹബിന്റെ ഇമാമിന്റെ കാലത്താണ് സ്വഹീഹുല്‍ ബുഖാരി ക്രോഡീകരിച്ചിട്ടുള്ളത്. അതിന് ശേഷം എത്ര ഹദീസ് ഗ്രന്ഥങ്ങള്‍ വന്നിട്ടുണ്ട്. 

എല്ലാ ഹദീസുകളും എല്ലാ സ്വഹാബിമാരും അറിഞ്ഞിട്ടില്ലെന്നുള്ളതാണ് സത്യം.

عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، أَنَّ عُمَرَ، كَانَ يَقُولُ الدِّيَةُ لِلْعَاقِلَةِ وَلاَ تَرِثُ الْمَرْأَةُ مِنْ دِيَةِ زَوْجِهَا شَيْئًا حَتَّى كَتَبَ إِلَيْهِ الضَّحَّاكُ بْنُ سُفْيَانَ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَرَّثَ امْرَأَةَ أَشْيَمَ الضِّبَابِيِّ مِنْ دِيَةِ زَوْجِهَا

സഈദിബ്നു മുസയ്യബില്‍(റ) നിന്ന് നിവേദനം : ഉമ൪(റ) പറയുമായിരുന്നു: Dead money (ഘാതകനില്‍ നിന്നുള്ള നഷ്ടപരിഹാര തുക) രക്തബന്ധുക്കള്‍ക്കാകുന്നു. (ഭ൪ത്താവ് കൊല്ലപ്പെട്ടാല്‍കൂടി) ഭാര്യക്ക് നഷ്ടപരിഹാര തുകയില്‍ നിന്ന് യാതൊന്നും ഉണ്ടായിരിക്കുന്നതല്ല. അശ്‌യമദ്ദബാബിക്ക് ലഭിച്ച നഷ്ട പരിഹാര സ്വത്തില്‍ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭാര്യക്ക് നബി(സ്വ) അനന്തരാവകാശം കൊടുത്തത് സംബന്ധിച്ച് ളഹ്ഹാകുബ്നു സുഫ്യാന്‍(റ) ഉമറിന്(റ) എഴുതുന്നതുവരെ (ഉമ൪(റ)അപ്രകാരം പറയുമായിരുന്നു)(അഹ്മദ്, അബൂദാവൂദ്, തുര്‍മുദി, ഇബ്‌നുമാജ)

  

ഭ൪ത്താവ് കൊല്ലപ്പെട്ടാല്‍ ഭാര്യക്ക് Dead money  യില്‍ നിന്ന് യാതൊന്നും ഉണ്ടായിരിക്കുന്നതല്ലെന്നാണ് ഉമ൪(റ) പറഞ്ഞിരുന്നത്. അത് ഭാര്യക്ക് അനുവദനീയമാണെന്ന ഹദീസ് പിന്നീട് മറ്റൊരാളില്‍ അറിഞ്ഞശേഷമാണ് ഉമ൪(റ) അത് തിരുത്തിയത്. മറ്റൊരു റിപ്പോ൪ട്ട് കാണുക.

താഊസില്‍(റ) നിന്നും നിവേദനം: ഉമര്‍(റ) ചോദിച്ചു: 'ഗര്‍ഭസ്ഥ ശിശുവിന്റെ (നഷ്ടപരിഹാര)ത്തെക്കുറിച്ച് നബിയില്‍(സ്വ) നിന്ന് വല്ലതും കേട്ട ആരെങ്കിലുമുണ്ടോ?' അപ്പോള്‍ ഹമലുബ്‌നു മാലിക് എഴുന്നേറ്റുനിന്നുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു: 'ഞാനൊരിക്കല്‍ എന്റെ രണ്ട് ഭാര്യമാര്‍ക്കിടയില്‍ ആയിരിക്കുമ്പോള്‍ ഒരുവള്‍ മറ്റവളെ ഒരു തറികൊണ്ട് അടിച്ചു. അടികൊണ്ടവള്‍ ഉടനെ ഒരു ചാപ്പിള്ളയെ പ്രസവിച്ചു. ഇതറിഞ്ഞ നബി(സ്വ) ആ കുറ്റവാളി ഒരടിമയെ മോചിപ്പിക്കേണ്ടതാണെന്ന് കല്‍പന പുറപ്പെടുവിച്ചു.' ഉമര്‍(റ) പറഞ്ഞു: 'ഈയൊരു വിവരം ഞാനറിഞ്ഞിട്ടില്ലായിരുന്നുവെങ്കില്‍ മറ്റൊരു രീതിയില്‍ വിധിച്ച് പോകുമായിരുന്നു; ഇത് പോലുള്ള കാര്യങ്ങളില്‍ സ്വന്തമായ അഭിപ്രായമനുസരിച്ച് വിധി നടത്തുന്ന സ്ഥിതി സംജാതമായേനെ' (അഹ്മദ് - അബുദാവൂദ് - ഇബ്‌നുമാജ)

സുന്നത്തുകള്‍ എങ്ങനെ ലഭ്യമാക്കാം?

ഇമാം ശാഫിഈ‌ؒ (റഹി) പറഞ്ഞു: 'മുഴുവന്‍ സുന്നത്തും നഷ്ടപ്പെടാതെ ലഭിച്ച ഒരാളെയും നമുക്കറിഞ്ഞുക്കൂടാ. സുന്നത്തിനെക്കുറിച്ചറിയുന്ന എല്ലാവരെയും ഒരുമിച്ച് കൂട്ടാന്‍ കഴിഞ്ഞാല്‍ ഒട്ടുമിക്ക സുന്നത്തും ലഭ്യമാകും. എന്നാല്‍ അവരില്‍ ഓരോരുത്തരുടെയും അറിവിനെ വേര്‍തിരിച്ചാല്‍ അതില്‍ പലതും പലര്‍ക്കും ലഭിച്ചിട്ടുണ്ടായിരിക്കുകയില്ല. പക്ഷേ, അവരില്‍ ഒരാള്‍ക്ക് നഷ്ടപ്പെട്ടത് മറ്റെ ആളില്‍ കണ്ടെത്താന്‍ കഴിയും. അവര്‍ അറിവില്‍ പല തട്ടുകളാണ്. ചിലര്‍ക്ക് കുറെ വശമുണ്ടായരിക്കും. ചിലത് നഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടുമുണ്ടാകും. ചിലര്‍ക്ക് മറ്റവരെക്കാള്‍ ലഭിച്ചിട്ടുണ്ടാവുകയില്ല. കൂടുതല്‍ വശമുണ്ട് എന്നത് നഷ്ടപ്പെട്ട് പോയതിനെ തന്റെ പദവിയോളമെത്തിയിട്ടില്ലാത്തവരോട് ചോദിച്ചറിയാതിരിക്കാന്‍ കാരണമല്ല. മാത്രമല്ല തന്റെ പദവിയിലുള്ളവരോടും ചോദിക്കേണ്ടതാണ്. അങ്ങനെ നബിയുടെ(സ്വ) മുഴുവന്‍ സുന്നത്തും ലഭിക്കാനത് കാരണമാകും. അപ്പോള്‍ പണ്ഡിത സമൂഹം അത് മുഴുവന്‍ ഒരുമിച്ച് കൂട്ടിയവര്‍ എന്ന പദവിക്കര്‍ഹരായി. എന്നാലും അത് വേണ്ടത് പോലെ പഠിക്കുന്നതില്‍ അവര്‍ വിവിധ തട്ടുകളിലായിരിക്കും നിലകൊള്ളുന്നത്'' (അര്‍രിസാല, പേജ്: 43).

അല്ലാമാ ഉസ്താദ് അഹ്മദ് ശാകിര്‍ ചിലത് കൂടി പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. അതിങ്ങനെ വായിക്കാം: ''സുന്നത്തിന്റെ കാര്യത്തില്‍ ഇമാംശാഫിഈ(റ) ഗഹനമേറിയ വീക്ഷ്ണവും സൂക്ഷ്മമായ വിലയിരുത്തലുമാണ് നടത്തിയിട്ടുള്ളത്. അദ്ദേഹവും അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുമ്പ് കഴിഞ്ഞ് പോയ പണ്ഡിതന്‍മാരും സുന്നത്തിനെ സമാഹരിച്ചെടുത്ത രീതിയെ അടിസ്ഥാനപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടുള്ള ചര്‍ച്ചയാണത്. സുന്നത്തിന്റെതായ ഗ്രന്ഥങ്ങള്‍ മാത്രം രചിക്കപ്പെട്ടിരുന്നില്ലാത്ത കാലമാണത്. ഏതാനും ചിലത് ശേഖരിച്ചുവെച്ചതൊഴിച്ചാല്‍, ശേഷം വലുതും ചെറുതുമായ ഗ്രന്ഥങ്ങളിലായിട്ട് മഹാരഥന്മാരായ പണ്ഡിതന്‍മാര്‍ അത് സമാഹരിച്ചെടുത്തു. അക്കൂട്ടത്തിലാണ് ശാഫിഈയുടെ ശിഷ്യനായ അഹ്മദ്ബ്‌നു ഹമ്പലിന്റെ അല്‍മുസ്‌നദ്. പ്രസ്തുത ഗ്രന്ഥത്തെക്കുറിച്ച് അദ്ദേഹം പരിചയപ്പെടുത്തുന്നതിങ്ങനെയാണ്: ''അമ്പതിനായിരത്തി എഴുന്നൂറോളം ആളുകളില്‍ നിന്ന് ഞാന്‍ അത് പരിശോധിച്ച് ഒരുമിച്ചുകൂട്ടി. ഹദീസിനെക്കുറിച്ച് മുസ്‌ലിംകള്‍ ഭിന്നാഭിപ്രായത്തില്‍ അകപ്പെട്ടാല്‍ നിങ്ങള്‍ അതിലേക്ക് മടങ്ങുക. അതില്‍ കണ്ടാല്‍ (അത് തന്നെ പരിഹാരം). ഇല്ലെങ്കിലോ അത് പ്രമാണമല്ല. അതേസമയം കുറ്റമറ്റ വളരെയധികം ഹദീഥുകള്‍ അദ്ദേഹത്തിന് നഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. മുസ്‌നദില്‍ ഇല്ലാത്ത നിരവധി ഹദീസുകള്‍ ബുഖാരിയിലും മുസ്‌ലിമിലും കാണാം. പ്രഗത്ഭരായ ആറ് പണ്ഡിതന്‍മാര്‍ ആറ് ഹദീഥ് ഗ്രന്ഥങ്ങള്‍ രചിച്ചു. അവയില്‍ നിരവധി ഹദീസുകള്‍ മുസ്‌നദില്‍ ഇല്ലാത്തവയുണ്ട്. ഇവ കൂടാതെയും മുസ്‌നദുകള്‍ ഉണ്ട്. പക്ഷേ, മുഴുവന്‍ ഹദീസുകളും അവയിലും ഉള്‍ക്കൊള്ളുന്നില്ല. എങ്കിലും അതിലെ ഹദീസുകള്‍ മുഴുവനും പ്രസിദ്ധമായ ഹാകിമിന്റെ 'മുസ്തദ്‌റക്', ബൈഹക്വിയുടെ 'സുനനുല്‍ കുബ്‌റാ', ഇബ്‌നുല്‍ ജാറൂദിന്റെ 'മുന്‍തഖാ', 'സുനനുദ്ദാരിമി', മആജിമുത്ത്വബ്‌റാനീ അഥ്ഥലാഥഃ, അബുയഅ്‌ല, ബസ്സാര്‍ എന്നീ രണ്ട് പേരുടെ മുസ്‌നദ് എന്നീ ഗ്രന്ഥങ്ങളിലെ ഹദീഥുകളോടൊപ്പം നാം ചേര്‍ത്ത് വെക്കുകയാണെങ്കില്‍ മുഴുവന്‍ ഹദീഥുകളും ഒരുമിച്ച്കൂട്ടി എന്ന് പറയാം. അതില്‍നിന്നൊന്നും നമുക്ക് പാഴായിട്ടില്ലെന്ന് വിചാരിക്കാമെന്ന് മാത്രമല്ല; ഉറപ്പിക്കുക തന്നെ ചെയ്യാം. അതാണ് ശാഫിഈ(റ) പറഞ്ഞതിന്റെ വിവക്ഷ:

അല്ലാമാ അഹ്മദ് ശാകിറിന്റെ ഈ അഭിപ്രായത്തെക്കുറിച്ച്  ശൈഖ് അല്‍ബാനി(റഹി) പറഞ്ഞു: ''ഉസ്താദ് അഹ്മദ് ശാകിര്‍ ഹദീഥ് ഗ്രന്ഥങ്ങളെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞെങ്കിലും മുഴുവന്‍ ഹദീസുകളും അതില്‍ ഉള്‍ക്കൊള്ളുന്നില്ലെന്നതാണ് യാഥാര്‍ഥ്യം. ഉസ്താദ് പറയാത്ത വേറെയും പ്രധാനപ്പെട്ട ഗ്രന്ഥങ്ങളുണ്ട്. 'സ്വഹീഹ് ഇബ്‌നുഖുസൈമ', 'സ്വഹീഹ് ഇബ്‌നുഹിബ്ബാന്‍', 'മുസ്വന്നഫ് ഇബ്‌നു അബീശൈബ', 'മുസ്‌നദ് ഇബ്‌നു അബീശൈബ', 'മുസ്വന്നഫ് അബ്ദുര്‍റസാഖ്' പോലുള്ള ഗ്രന്ഥങ്ങള്‍ ഉദാഹരണങ്ങളാണ്.

സത്യവിശ്വാസികളെ, നമുക്ക് സുന്നത്ത് മുറുകെ പിടിക്കാന്‍ കഴിയണം. അതിലാണ് വിജയം. 

قال ابن القيم - رحمه الله : كن في الجانب الذي فيه الله ورسوله وان كان الناس كلهم في الجانب الآخر

ഇബ്നുല്‍ഖയ്യിം (റഹി) പറഞ്ഞു: അല്ലാഹുവും, അവന്റെ റസൂലും (ഏതൊരു ഭാഗത്താണൊ) നീ ആ ഭാഗത്ത് നിലകൊള്ളുക. ജനങ്ങളെല്ലാവരും മറ്റൊരു ഭാഗത്താണെങ്കിലും. (അല്‍ഫവാഇദ്   167)

قال الإمام الشافعي - رحمه الله - إِذَا وَجَدْتُمْ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سُنَّةً فَاتَّبِعُوهَا ، وَلَا تَلْتَفِتُوا إِلَى قَوْلِ أَحَدٍ  

ഇമാം ശാഫിഈ(റഹി) പറഞ്ഞു: 'നിങ്ങള്‍ അല്ലാഹുവിന്റെ റസൂലിന്റെ സുന്നത്ത് കണ്ടെത്തിയാല്‍,നിങ്ങള്‍ അതിനെ പിന്തുടരുക.മറ്റൊരാളുടെ വാക്കിലേക്കും നിങ്ങള്‍ തിരിയരുത്‌.  حلية الأولياء (١٠٧/٩)

قال العلامة الأمين الشنقيطي : فتقليد العالم المعين من بدع القرن الرابع

(ആധുനിക പണ്ഢിതനായ) അല്ലാമാ മുഹമ്മദ്‌ അമീൻ അഷൻഖീത്വീ (റഹി) പറഞ്ഞു : ഒരു പ്രത്യേക ആലിമിനെ തഖ്‌ലീദ്‌ ചെയ്യുക എന്നത്‌ നാലാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ബിദ്‌അത്തുകളിൽ പെട്ടതാണ്‌ . أضواء البيان ٣٠٧/٧